Homam Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
در غیرتم که با خود همراز و همنشینیدر آب عکس خود را زنهار تا نبینی
Ghazal 218برای دیدن رویت خوش است بیناییز بهر نام تو آید به کار گویایی
Ghazal 220گلستانی و ما مستان بوییچه باشد گر بیابم آرزویی
Ghazal 2با آن که برشکستی چون زلف خویش ما راگفتن ادب نباشد پیمانشکن نگارا
Mufrad 3از آن مجلس به صورت گرچه دور استمخوان دورش که جانش در حضور است
Rubai 6زنهار مبالغت مکن در هر بابدر مذهب صاحب خرد این نیست صواب
Mufrad 15ز ذوق یار ملامتگران چو بیخبرندبه روی دوست چو خرگوش خفته مینگرند
Mufrad 18به جای خویش بود گر درخت طوبی راز سلسبیل وز آب حیات آب دهند
Rubai 22گفتم که مگر رای تو فرزانگی استرفتیم و هنوزت سر بیگانگی است
Rubai 24تبریز نکو و هر چه ز آنجاست نکوستمغزند و مپندار تو ایشان را پوست
Rubai 26ای حور سرشت هیچ چیزت بد نیستوز حسن تو ماه را یکی از صد نیست
Mufrad 28ای سواد نامهات نور سواد دیدهامتازه جانی یافتم تا نامهات را دیدهام
Ghazal 29یار ما محملنشین و ساربان مستعجل استچون روان گردم که زاب دیده پایم در گل است
Rubai 29چون زرد شد از رنج گل رعنایتشد رنج خجل ز روی شهرآرایت
Ghazal 30تو سلطانی و خورشیدت غلام استنظر جز بر چنین صورت حرام است
Rubai 31ای عرصه تبریز زیانت مرسادآسیب زمان به مردمانت مرساد
Mufrad 32هست امیدم که خاک پای تو گردمبار خدایا بدین امید رسانم
Rubai 32این سنگ که از آب روان میگرددپیوسته بسان آسمان میگردد
Ghazal 33وداع چون تو نگاری نه کار آسان استهلاک عاشق مسکین فراق جانان است
Rubai 35زلفت که ز ماه تکیهگاهی داردانصاف که خوش منصب و جاهی دارد
Mufrad 36فتنه عالمی شدی فتنه شدم چو دیدمتفتنه نگر که میکند فتنه فتنهبین من
Rubai 37دل وقت سماع بوی دلدار بردحالش به سراپرده اسرار برد
Mufrad 38ای دل من نگین تو مهر تو مهر آن نگینعمر شد و نمیرود نقش تو از نگین من
Mufrad 42هنوز صبح نخستین روز دولت توستدر انتظار طلوع جمال خورشیدی
Ghazal 42ز جانان مهر و از ما جانفشانیستجواب مهربانان مهربانیست
Ghazal 44فتنه از بالای تو بالا گرفتشهر از آن رفتار خوش غوغا گرفت
Ghazal 48چون کرد دیگر آن بت چابک سوار کوچآرام کرد از دل و صبر و قرار کوچ
Ghazal 49از وقت صبح هست دلم را صفای صبحجانم منور است به نور لقای صبح
Ghazal 51دلم شکست بدان زلفهای پرشکنشکه زیر هر خم زلفش صد انجمن دارد
Ghazal 53مگر سنگین دل است و جان نداردهر آن کس کاو چو تو جانان ندارد