Homam Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ملامتی نتوان کرد روستایی راکه پیش شهد و شکر نام کشک و دوغ برد
Ghazal 12بدیدم چشم مستت رفتم از دستکوام آذر دلی بو کو نبی مست
Mufrad 13به آن هم مفتخر هم مبتهج شددلش با انس و راحت ممتزج شد
Mufrad 14بفرست نسیمی که سلام تو رساندوز دست فراقم به سلامت برهاند
Rubai 15میلت به من ای یار موافق عجب استمهرت به من ای نگار صادق عجب است
Rubai 16ای بیخبران شکل مجازی هیچ استاحوال فلک بدین درازی هیچ است
Mufrad 17حالی که به صد زبان بیان نتوان کردکلک دو زبان چگونه تقریر کند
Rubai 17ای زلف به تاب دوست تاب تو که راستوی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست
Rubai 18لب بر لب من نهاد این لطف بس استمیگفت که با کشته خویشم هوس است
Mufrad 19مردم تبریز همچو آب لطیفندشخص به جز از شکل خود در آب نبیند
Rubai 19عشق تو که سرمایه این درویش استزاندازه هر هوسپرستی بیش است
Mufrad 20هر باد که از شام به اصحاب تو آیدآرام دل و راحت ارواح فزاید
Rubai 20ای باد مراغه حال خویشان خون استوان یار مرا زلف پریشان چون است
Mufrad 21درین دیار بدان زندهام که گهگاهینسیم باد صبا زان دیار میآید
Rubai 21ترشی تو ولیک نکتهات شیرین استیک نکته تو لایق صد تحسین است
Mufrad 23بهانه میطلبد دوست گفتگویی راوز این متاع شود گرم عشق را بازار
Rubai 23تا هر کست ای شانه نگیرد بر دستکوتاه کن از دو زلف آن دلبر دست
Mufrad 24بیش از آن است که آید ز زبان تقریرشی میسر شود از نوک قلم تحریرش
Mufrad 25آن همیخواندم همیبوسیدمشدر سواد دیده میمالیدمش
Rubai 25ای جام لب نگار میدار به دستبا او چو خوش آورید این کار بدست
Mufrad 26همیشه باد به کام تو گردش گردونقدر ببسته بدین کار تا ابد میثاق
Ghazal 28مشتاب ساربان که مرا پای در گل استدر گردنم ز حلقه زلفش سلاسل است
Rubai 30ای آب لطافت و طرب در جویتجان زنده کند نسیم کآرد بویت
Ghazal 32در شهر بگویید چه فریاد و فغان استآن سرو مگر باز به بازار روان است
Mufrad 33نه آن پیوند دارد با تو جانمکه آید وصف آن اندر بیانم
Mufrad 34رهروان بستند بر فتراک ما را لاجرمپیشتر از کاروان خود را به منزل یافتیم
Mufrad 37ناز ز حد ببردهای ای بت نازنین منراه جفا گزیدهای ای ز جهان گزین من
Ghazal 38دوستی دامنت آسان نتوان داد ز دستجان شیرین منی جان نتوان داد ز دست
Rubai 38گفتی که سرشکت ز چه معنی خون شدخون نیست ولی با تو بگویم چون شد
Mufrad 39در سماع آمد بت خوبان چینآفتابی بر زمین در چرخ بین