Mahsati Ganjavi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای عقرب زلفت زده بر جانم نیشتیر قد تو مرا برآورده ز کیش
Rubai 99من «مَهْسَتیاَم» از همه خوبان شده طاقمشهور به حسن در خراسان و عراق
Rubaiyat, 101باید سه هزار سال کز چشمه خوریا کان گهر گردد یا معدن زر
Rubaiyat, 103با لاله رخان باغ سرو از سر نازمیکرد ز شرح قد خود قصه دراز
Rubai 115هم مستم و هم غلام سرمستانمبیزار ز زهد و بنده ایمانم
Rubaiyat, 116ای رنج غم تو برده و خوردهٔ دلاندیشهٔ تو به ناز پروردهٔ دل
Rubai 117با ابر همیشه در عتابش بینمجوینده نور آفتابش بینم
Rubai 122چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالمافتاده به دام و کس نداند حالم
Rubaiyat, 125هر ناله که بر سر شتر میکردمدر پای شتر نثار دُر میکردم
Rubaiyat, 126ای فاخته مهر چون به تو درنگرمزیبائی طاوس به بازی شمرم
Rubai 135مؤذن پسری تازه تر از لاله مرورنگ رخش آب برده از خون تذرو
Rubai 139ای روی تو از تازه گل بر بر بهوز چین و خطا و خلُّخ و از بربر به
Rubaiyat, 143دوش از غم هجرت ای بت عهدشکنچون دوست همی گریست بر من دشمن
Rubaiyat, 145کو آن همه زینهار و عهدت با مندر بستن عهد آن همه جهدت با من
Rubaiyat, 150افتاده ز محنت من آوازه برونای خانه مهر تو ز دروازه برون
Rubai 154دل بی تو، بجز خون جگر بارد، نیمانند تو، بی وفا فلک آرد، نی
Rubaiyat, 155ابریست که خون دیده بارد غم توزهریست که تریاک ندارد غم تو
Rubai 161مضراب ز زلف و نی ز قامت سازیدر شهر تو را رسد کبوتر بازی
Rubaiyat, 181بس خون که بدان دو چشم خونخواره کنیبس دل که بدان دو زلف آواره کنی
Rubaiyat, 3گر باد پریر خود نرگس بفراختدی درع بنفشه نیز بر خاک انداخت
Rubai 7چون نیست ز هرچه هست جز باد به دستچون هست ز هرچه نیست نقصان و شکست
Rubaiyat, 13گفتی که بدین رخان زیبا که مراستچون خلد، وثاق تو بخواهم آراست
Rubai 15چون ابر به نوروز رخ سبزه بشستبا باده لعل کن سر عهد درست
Rubaiyat, 16صحّاف پسر که شهرهٔ آفاق استچون ابروی خویشتن به عالم طاق است
Rubai 47چون باد که هر زمان ز سوئی بجهدهر دم ز تو بیدلی ز کوئی بجهد
Rubai 48در غربت اگرچه بخت همره نبودباری، دشمن ز حالم آگه نبود
Rubai 61تا سنبل تو غالیه سائی نکندباد سحری نافه گشائی نکند
Rubai 64در دل همه شرک و روی بر خاک چه سودزهری که به جان رسید تریاک چه سود
Rubaiyat, 65این اشک عقیق رنگ من چون بچکدآب از دل سنگ و چشم گردون بچکد
Rubaiyat, 68تا از تف آب چرخ افراشتهاندغم در دل من چو آتش انباشتهاند