Rubai 92

ای عقرب زلفت زده بر جانم نیشتیر قد تو مرا بر‌آورده ز کیش

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 99

من «مَهْسَتی‌اَم» از همه خوبان شده طاقمشهور به حسن در خراسان و عراق

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 101

باید سه هزار سال کز چشمه‌ خوریا کان گهر گردد یا معدن زر

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 103

با لاله رخان باغ سرو از سر نازمی‌کرد ز شرح قد خود قصه دراز

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 115

هم مستم و هم غلام سرمستانمبیزار ز زهد و بنده ایمانم

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 116

ای رنج غم تو برده و خوردهٔ دلاندیشهٔ تو به ناز پروردهٔ دل

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 117

با ابر همیشه در عتابش بینمجوینده نور آفتابش بینم

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 122

چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالمافتاده به دام و کس نداند حالم

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 125

هر ناله که بر سر شتر می‌کردمدر پای شتر نثار دُر می‌کردم

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 126

ای فاخته مهر چون به تو درنگرمزیبائی طاوس به بازی شمرم

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 135

مؤذن پسری تازه تر از لاله مرورنگ رخش آب برده از خون تذرو

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 139

ای روی تو از تازه گل بر بر بهوز چین و خطا و خلُّخ و از بربر به

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 143

دوش از غم هجرت ای بت عهدشکنچون دوست همی گریست بر من دشمن

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 145

کو آن همه زینهار و عهدت با مندر بستن عهد آن همه جهدت با من

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 150

افتاده ز محنت من آوازه برونای خانه مهر تو ز دروازه برون

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 154

دل بی تو، بجز خون جگر بارد، نیمانند تو، بی وفا فلک آرد، نی

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 155

ابریست که خون دیده بارد غم توزهریست که تریاک ندارد غم تو

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 161

مضراب ز زلف و نی ز قامت سازیدر شهر تو را رسد کبوتر بازی

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 181

بس خون که بدان دو چشم خونخواره کنیبس دل که بدان دو زلف آواره کنی

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 3

گر باد پریر خود نرگس بفراختدی درع بنفشه نیز بر خاک انداخت

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 7

چون نیست ز هرچه هست جز باد به دستچون هست ز هرچه نیست نقصان و شکست

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 13

گفتی که بدین رخان زیبا که مراستچون خلد، وثاق تو بخواهم آراست

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 15

چون ابر به نوروز رخ سبزه بشستبا باده لعل کن سر عهد درست

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 16

صحّاف پسر که شهرهٔ آفاق استچون ابروی خویشتن به عالم طاق است

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 47

چون باد که هر زمان ز سوئی بجهدهر دم ز تو بیدلی ز کوئی بجهد

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 48

در غربت اگرچه بخت همره نبودباری، دشمن ز حالم آگه نبود

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 61

تا سنبل تو غالیه سائی نکندباد سحری نافه گشائی نکند

Mahsati Ganjavi1 min
Rubai 64

در دل همه شرک و روی بر خاک چه سودزهری که به جان رسید تریاک چه سود

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 65

این اشک عقیق رنگ من چون بچکدآب از دل سنگ و چشم گردون بچکد

Mahsati Ganjavi1 min
Rubaiyat, 68

تا از تف آب چرخ افراشته‌اندغم در دل من چو آتش انباشته‌اند

Mahsati Ganjavi1 min