Majzub Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
یا رب دلم از درد تو بیکار نگرددبیمار غم عشق تو بیمار نگردد
Ghazal 54کلبه احزان من بزم وصال تو باددیده حیران من محو جمال تو باد
Rubai 55ای قبله عاشقان جفا کمتر کنخون در دل انتظار ما کمتر کن
Ghazal 56امشب که بیتو شیشه دمی جلوهساز بودبینورتر ز جبهه کاهلنماز بود
Rubai 62ای دل هرکس که بود از این سلسله رفتغافل منشین عمر تُنُک حوصله رفت
Ghazal 66ظاهراً از بنده حرفی با تو پنهان گفتهاندگوش کن من هم بگویم آن چه یاران گفتهاند
Rubai 69مجذوب تو را به سایه همدوشی بهیعنی که فتادگی و بیهوشی به
Ghazal 70آنان که به فکر اعتبارنددر دیده اعتبار خارند
Rubai 70مجذوب تو اندیشهٔ هستی نکندپیداست که شعله میل پستی نکند
Ghazal 77سایهبان فتح و نصرت بال اقبال تو بادقاف تا قاف جهان در سایهٔ بال تو باد
Ghazal 79عقل چون مشغول خود شد شهر و زندان ساختندچون جنون از خود به تنگ آمد بیابان ساختند
Ghazal 81حسن تا دارد از حیا تعویذعشق را هم بود وفا تعویذ
Ghazal 85شبی به دیر مغانم فتاد راه نظرشدم به پیش که بینم به دیر چیست خبر
Ghazal 86عشق دریاییست من چون موج در وی بیقرارموج را در بیقراریها نباشد اختیار
Ghazal 91در سرم نیست به جز سر تو سودای دگردر دلم نیست به غیر از تو تولای دگر
Ghazal 96بده ساقی شراب ناب تبریزکه دارد فیض دیگر آب تبریز
Ghazal 101مه ندیدم به این صفا هرگزمهر را نیست این ضیا هرگز
Ghazal 104ایا زآن نوشخند عشوهپردازنمکدان بر جراحت سرنگون ساز
Ghazal 105بشنو این نکته که محکوم تو باشد همه چیزپیش او خوار شو و در همه جا باش عزیز
Ghazal 109ز هر چه در نظر آید مرا جمالت بسز عیشم آن چه به خاطر رسد خیالت بس
Ghazal 110به فکر نرگست افتاده نرگسبه خواب ناز رخصت داده نرگس
Ghazal 115گویمت پندی همه گوش و تمام ادراک باشخواستی در چشم دشمن خاک باشی خاک باش
Ghazal 125خواهی شکفته نوش کنی جام اختلاطخوشخُلق باش ور نه مبر نام اختلاط
Ghazal 127ما حشمت و سپاه نداریم یا حفیظجز درگهت پناه نداریم یا حفیظ
Ghazal 140ساقی بیار جامی زآن کیمیای اقبالیا رب همیشه باشی مسکیننواز و خوشحال
Ghazal 149از رقیبم گر شنیدی توبه از می کردهامکذبُ تهمت افترا بهتان کجا کی کردهام
Ghazal 150جامی بده که از دل و جانت دعا کنیمچون جان خود وجود تو را بیبلا کنیم
Ghazal 156چون جام باده کوی مغان است مسکنمپاک است طینتم چه شد آلوده دامنم
Ghazal 160ساغری گر ز لب لعل تو دریوزه کنمخاک در کاسه این گنبد فیروزه کنم
Ghazal 173من از آن کلاهِ همّت که به طرْف بر شکستمچه طلسم آرزوها که به یکدگر شکستم