Shams Maghrebi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
منم که روی ترا بینقاب میبینممنم که در شب و روز آفتاب میبینم
Ghazal 137ای نهان در ذات پاکت ذات کَونوی عیان نور تو در مرآت کَون
Ghazal 138ار رخت پنهان بنور خویشتنروت مخفی در ظهور خویشتن
Ghazal 142دلی دارم که باشد جای جانانمدام از دل بود ماوای جانان
Ghazal 152هیچکسی به خویشتن ره نبرد به سوی اوبلکه به پای او رود هر که رود به کوی او
Ghazal 168سبو بشکن که آبی، نی سبوییز خود بگذر که دریایی، نه جویی
Ghazal 180شهدتُ فیک جمالاً فنيتُ فیه بِذاتيقتلتَني بِلِحاظٍ و ذاک عینُ حیاتي
Ghazal 187ای هر نفس تافته بر دل ز تو نوریاز سرّ تو جان یافته هر لحظه سروری
Ghazal 188صنما چرا نقاب از رخ خود نمیگشائیزکه رخ نهفته داری زچه رو نمینمائی
Ghazal 189ای درخشان ز رخت مهر سپهر عالیسایه ات از رخ ذرّات مبادا خالی
Ghazal 115زهی ساکن شده در خانه دلگرفته سر بسر کاشانه دل
Ghazal 133صنما هر نفسی در گذرت میبینمبر دل و دیده و جان جلوهگرت میبینم
Ghazal 134گه چو چنگم و گاه چو نی بنوازمگه بهر ساز که سازی تو مرا میسازم
Ghazal 136ای روی تو در حجاب کَونینبردار ز رخ نقاب کَونین
Ghazal 141کو جذبه که آن بستاند مرا از منکو جرعه که تا گردم فارغ از من
Ghazal 184تو ز مائی ولی ما را ندانیز دریایی ولی دریا ندانی
Ghazal 96ای حسن ترا دیده ما گشته به دیدارگر دیده نباشد که کند حسن تو اظهار
Ghazal 160منم ز یار نگارین خود جدا ماندهبه دست هجر گرفتار و بینوا مانده