Nasimi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Mərhəba, ey bəhri-zatın gövhəri-yekdanəsi,Şəm’i-vəhdətdir cəmalın, kün-fəkan pərvanəsi.
Sənmisən, ey mahsurət, cənnətin eynində hurSənmisən, ey mahsurət, cənnətin eynində hur,Gözlərin eyni-bəladır, vəchinin alnında nur?
Olmaya məstanə eynintək, şəha, məkkar karOlmaya məstanə eynintək, şəha, məkkar kar,Karıma qoymaz məni hər bab ilə əğyar yar.
Vəchində peydadır sənin ənvari-zati-kibriyaVəchində peydadır sənin ənvari-zati-kibriya,Ol nurə qarşı daima şərməndədir şəmsüzzüha.
Ghazal 17چون گشودم فال بخت از مصحف روی حبیبآیت نصر من الله آمد و فتح قریب
Ghazal 26سالک عشق تو هر دم به جهان دگر استهر نفس طالب وصلت به مکان دگر است
Ghazal 41مسجد و میکده و کعبه و بتخانه یکی استای غلط کرده ره کوچه ما! خانه یکی است
Ghazal 45ای دل! بلا بکش چو دلت مبتلای اوستخوشنود شو بدانچه مراد و رضای اوست
Ghazal 71رفتم اینک از سر کوی تو ای جان! خیر بادزحمتی گر بود کردم بر تو آسان خیر باد
Ghazal 81احوال درد ما بر درمان که میبرد؟وین تشنه را به چشمه حیوان که میبرد؟
Ghazal 114عشاق، هوای رخ زیبای تو دارندزانروی چو منصور همه بر سر دارند
Ghazal 115کیست که از ره کرم حاجت ما روا کندواقف حال ما شود، چاره کار ما کند
Ghazal 143کشته عشق ترا گر خونبها خواهد رسیددم از این معنی زدن اول مرا خواهد رسید
Ghazal 152ای با دلم عشق تو را هر لحظه بازاری دگرکار دلم شد عشق تو، دل چون کند کاری دگر
Ghazal 173در ضمیرم روز و شب نقش تو میبندد خیالجز تو نقشی در خیالم صورتی باشد محال
Ghazal 184به بوی زلف مشکینت گرفتار صبا بودمچه دانستم من خاکی که عمری باد پیمودم
Ghazal 191پیش روی فضل حق جان را یقین قربان کنمسی و دو نور خدا را سر به سر اعیان کنم
Ghazal 192شد ملول از خرقه ازرق دل من، چون کنم؟ساقیا جامی بده تا خرقه را گلگون کنم
Ghazal 224گل ز خجالت آب شد پیش رخ نگار منسرخ برآمد از حیا لاله ز شرم یار من
Ghazal 234ای سر زلف شکن بر شکن و چین بر چینبستد از ملکت روم وز حبش لشکر چین
Ghazal 244در عشق تو ای مهرو! عاشق چو منی کوکو؟تا بر سر ویرانها چون کوف زند «کو کو»
Ghazal 245ای جان عاشق از لب جانان ندا شنوآواز «ارجعی » به جهان بقا شنو
Ghazal 252ای رخ ماه پیکرت شاهد بر پری زدهحسن تو در جهان جان تخت سکندری زده
Ghazal 255دلیل ما شد آن ساقی به دارالعیش میخانهبیا گر آرزومندی به جام لعل جانانه
Ghazal 260بر گرد مه ز مشک خطی برکشیدهایخورشید را به حلقهٔ چنبر کشیدهای
Ghazal 277گوهر دریای وحدت آدم است، ای آدمیگر چو آدم سر اسما را بدانی آدمی
Rubai 4ساقی برو و مده شرابم امشبکز مستی چشم او خرابم امشب
Rubai 15آنم که جهان چو حلقه در مشت من استوین قوت حق ز پشتی پشت من است
Rubai 19هر وصف که در شان کلام الله استخاصیت او تمام بسم الله است
Rubai 26دانستن ذات واجب امکان تو نیستچون آیت فضل و علم در شأن تو نیست