Nasimi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
این حضور عاشقان است، الصلاصحبت صاحبدلان است، الصلا
Ghazal 7ای چون فلک از عشق تو سرگشته سر ماسودای تو زد آتش غم در جگر ما
Ghazal 19زهی جمال تو مستجمع جمیع صفاترخ تو آینه رونمای عالم ذات
Ghazal 20ای کعبه جمال توام قبله صلاتحسن رخ تو داده به خورشید و مه زکات
Ghazal 23هیچ میدانی که عالم از کجاست؟یا ظهور نقش آدم از کجاست؟
Ghazal 24عشق تو گرفتار تو داند که چه درد استجانی که ندارد سر این درد، نه مرد است
Ghazal 25زلف تو شب قدر من و روی تو عید استوز زلف تو اندیشه ادراک بعید است
Ghazal 32مطلع انوار زلفت مسکن جان و دل است«رب انزلنی » بیان آن مبارک منزل است
Ghazal 42تعالی الله از این صورت که عین ذات پرمعنی استدل محروم از این صورت دو چشم جان پرتابی ست
Ghazal 59خلاف خوی رضا، یار ما گرفت و گذاشتنقیض و عکس وفا و جفا گرفت و گذاشت
Ghazal 64هر که را اندیشه زلف تو در دل جا گرفتچون سر زلفت وجودش مو به مو سودا گرفت
Ghazal 67ای نور رخت مطلع انوار هدایتمعلوم نشد عشق ترا مبداء و غایت
Ghazal 68گر به می تشنه شود آن لب باریک مزاجنوش کن شربت ماء العنب از جام زجاج
Ghazal 72ز بند زلف تو جان مرا نجات مباددل مرا نفسی بی رخت حیات مباد
Ghazal 79گل صدبرگ من سنبل بر اطراف سمن داردرخ یار من از نسرین خطی بر نسترن دارد
Ghazal 86قاصدی کو تا به جان پیغام دلدار آوردیا هوایی کز نسیم طره یار آورد
Ghazal 93اگر گویم که مهر و مه، ز رخسارت حیا باشدوگر گویم که انسانی، مرا شرم از خدا باشد
Ghazal 98در سر غم تو دارم دستار و سر چه باشدجان و جهان چه ارزد یا سیم و زر چه باشد
Ghazal 103سلطنت کی کند آن شاه که درویش نشدآشنا کی شود آن دل که به خود خویش نشد
Ghazal 110دل زار از تو بیزاری تواند کرد، نتوانداسیر عشق، می یاری تواند کرد، نتواند
Ghazal 123عارفان روی تو را نور یقین میخوانندعروه موی تو را حبل متین میخوانند
Ghazal 128صور دمم تا همه بی جان شوندجان چو نماند سوی جانان شوند
Ghazal 130قمر از روی تو دارد خبری، میگویندهست خود، روی نکو چون قمری، میگویند
Ghazal 135آفتاب روی یار از مطلع جان رخ نمودیا مه من از شب زلف پریشان رخ نمود
Ghazal 136گر ماه من شبی چون تابان قمر برآیدباشد سر زوالش خورشید اگر برآید
Ghazal 139مقام عشق مهرویان دل پردرد میبایددل پردرد جانبازان ز هستی فرد میباید
Ghazal 140مرا خون هست از چشمم، می و ساغر نمیبایدچنین مخمور و مستی را مِیِ دیگر نمیباید
Ghazal 141بیا که بیتو مرا این جهان نمیبایدبه جز وصال تو ما را جنان نمیباید
Ghazal 151دوش باز آمد به برج آن طالع ماهم دگردولتم شد یار و بخت سعد همراهم دگر
Ghazal 170دولت وصل تو را یافتهام در کپنکنظر لطف خدا یافتهام در کپنک