Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سحر گه چون نسیم زلف آن دلدار میآیددرخت شوقم از برگش به برگ و بار میآید
Ghazal 378هر که از برگ و از نوا گویدمشنو کز زبان ما گوید
Ghazal 379به حسن عارض چون ماه و زیب چهرهٔچون خورببردی از بر من دل، بخوردی از دل من بر
Ghazal 391دلبر من بر گذشت همچو بهاری دگربر رخش از هفت و نه، نقش و نگاری دگر
Ghazal 392نیک میخواهی که: از خود دورم اندازی دگرو آن دل سنگین ز مهر من بپردازی دگر
Ghazal 396دل من فتنه شد بر یار دیگرچه خواهی کردن، ای دل، بار دیگر؟
Ghazal 397تو از دست که میخوردی؟ که خشم آلودهای دیگرمگر با دشمنان ما قدح پیمودهای دیگر؟
Ghazal 398ای ساربان، که رنج کشیدی ز راه دورآمد شتر به منزل لیلی، مکن عبور
Ghazal 400باد بهار میدمد و من ز یار دوربا غم نشسته دایم و از غمگسار دور
Ghazal 402گر چه دورم، نه صبورم ز تو، ای بدر منیردور بادا! که کند صبر ز یاد تو ضمیر
Ghazal 406من بدین خواری و این غربت از آن راه درازبه تمنای تو افتادهام، ای شمع طراز
Ghazal 408آن سست عهد سخت کمان اوفتاد بازگفتم که: عاشقم، به گمان اوفتاد باز
Ghazal 409یار ار نمیکند به حدیث تو گوش بازعیبی نباشد، ای دل مسکین، بکوش باز
Ghazal 410ما در به روی خلق فرو بستهایم بازدر شاهد خیال تو پیوستهایم باز
Ghazal 419بیا، که صفهٔ ما بوریای میکده بسبه خورخانه نسیم هوای میکده بس
Ghazal 422ای صبا، از من آشفته فلان را میپرسمینشان جان و دل و آن دل و جان را میپرس
Ghazal 425نسپردم از خرابی دل خود به چشم مستشور زانکه میسپردم در حال میشکستش
Ghazal 430چو نام او همی گویی به نام خود قلم در کشورش دانستهای، زنهار! خامش باش و دم درکش
Ghazal 431دلا، دگر قدم از کوی دوست بازمکشکنون که قبله گرفتی سر از نماز مکش
Ghazal 432که میبرد خبر عاشقان شیفته حالش؟ز سجده گاه عبادت به پیش صدر جلالش
Ghazal 434گر دستها چو زلف در آرم به گردنشکس را بدین قدر نتوان کرد سرزنش
Ghazal 449ای پیکر خجسته، چه نامی؟ فدیت لکدیگر سیاه چرده ندیدم بدین نمک
Ghazal 451ما به ابد میبریم عشق ترا از ازلدر همه عالم که دید عشق چنین بیخلل؟
Ghazal 456دیوانه میشد از غم او گاه گاه دلزان بستم اندر آن سر زلف سیاه دل
Ghazal 458نازنین، عیب نباشد، که کند ناز ای دلاو همی سوزدت از عشق و تو میساز ای دل
Ghazal 461زهی! ز دست رقیبان گذر به کوی تو مشکلز بس جمال که داری، نظر به روی تو مشکل
Ghazal 464ای سحری دعای من، در دلش آن جفا مهلیار خطاپرست را بر سر آن خطا مهل
Ghazal 468قاصرات الطرف فی حجب الخیامحال ترکانست گویی والسلام
Ghazal 484تو دامن از کف من دوش در کشیدی و گفتمکه: آستین تو بوسم، بر آستان تو افتم
Ghazal 488خود را ز بد و نیک جدا کردم و رفتمرستم ز خودی، رخ به خدا کردم و رفتم