Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دم با تو زنم، که یار دیرینه توییکم با تو زنم، که یار دیرینه تویی
Poem in the Isfahani dialect 1او ژیروِ راذه ای مَ تا رواز بوی تو واذ صبح تارو
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 6شنیدم کز هوسناکان جوانیبه ناگه فتنه شد بر دلستانی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 8عنایتها توقع دارم از توکه هم آشفته و هم زارم از تو
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 11کسی کو آزمود، آنگاه پیوستنباید بعد از آن خاییدنش دست
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 13اگر با عقل داری آشناییجدایی جوی ازین یاران، جدایی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 16مرا جویی و از من دور مانیچو دل گرمی کنم رنجور مانی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 20دگر نوبت، چو باد نوبهاریبه عاشق برد بوی دوستداری
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 26گدایی گشت با شهزادهای جفتبدان جرمش چو میکشتند، میگفت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 28زهی، سودای من گم کرده نامتبسوزانم بدین سودای خامت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 31برید دوست چون آورد نامهدرید آن عاشق از اندوه جامه
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 33جوانی خار کن بر خار میخفتکسی گل بر سرش کرد، آن جوان گفت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 35همانا، دیگری داری، نگاراکه دور از خویش میداری تو ما را
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 41سمن بر تند شد از گفتن اوبجوشید از غضب خون در تن او
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 43همان سنگین دل نامهربانمکه در شوخی به عالم داستانم
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 58نشاید در تو پیوستن به یارینباید کرد با تو دوستداری
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 63دگر بوی بهار آوردهای، بادنسیم زلف یار آوردهای، باد
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 69دگر بار آن بت از خواری پشیمانشد از جور و ستمگاری پشیمان
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 72که یار بیوفا با مهر شد جفتچو بشنید این غزل با اوحدی گفت
Ghazal 137دوش چون چشم او کمان برداشتدلم از درد او فغان برداشت
Ghazal 139نگر: مگرد گر آن سر و سیم بر بگذشت؟که: آب دیدهٔ نظارگان ز سر بگذشت
Ghazal 140تا لعل باده رنگ تو شکرفروش گشتباور مکن که: هیچ دلی گرد هوش گشت
Ghazal 159زهی! شب نسخهای از زلف و خالتتراز کسوت خوبی جمالت
Ghazal 163گفته بودم با تو من: کان جا نباید رفتنتور ضرورت میروی با ما نباید رفتنت
Ghazal 175کجا شد ساربانش؟ تا دلم را تنگ در بنددچو روز کوچ او باشد به پیش آهنگ در بندد
Ghazal 186طراوت رخت آب سمن تمام ببردرخت ز گل نم و از آفتاب نام ببرد
Ghazal 194دل ببردی و یکی کار دگر خواهم کردچیست آن؟ جان به سر کار تو در خواهم کرد
Ghazal 217فتنه از چرخ و قیامت ز زمین برخیزداگر آن چشم کمان کش به کمین برخیزد
Ghazal 239چون قد تو در چمن نباشدچون روی تو یاسمن نباشد
Ghazal 240رنگینتر از رخ تو گل در چمن نباشدچون عارض تو ماهی در انجمن نباشد