Ghazal 257

یار ز پیمان ما گر چه سری می‌کشدبار غمش را دلم بی‌جگری می‌کشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 258

دی رفتم اندر کوی او سرمست، ناگه جنگ شدامروز زانم تنگدل کان جای بر وی تنگ شد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 287

اول فطرت که نقش صورت چین بسته‌اندمهر رویت در میان جان شیرین بسته‌اند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 325

تا کی از هجر تو بی‌خواب و خورم باید بود؟به تو مشغول وز خود بی‌خبرم باید بود؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 333

این چنین نقشی اگر در چین بودقبلهٔ خوبان آن ملک این بود

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 373

باز پیوند، که دوری به نهایت برسیدچارهٔ درد دلم کن، که به غایت برسید

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 377

ای مردم کور، این چه بهارست ببینیدگلبن نه و گلهاش ببارست ببینید

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 385

تن به تو دادم، دل و جانش مبردل برت آمد، ز جهانش مبر

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 423

عشرت بهار کن، که شود روزگار خوشمی‌در بهار خور، که بود بی غبار و غش

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 482

چو بر سفینهٔ دل نقش صورت تو نبشتمحکایت دگران سر به سر زیاد بهشتم

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 485

شب دوشینه در سودای او خفتماز آن امروز با تیمار و غم جفتم

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 517

منازل سفرت پیش دیده می‌آرماگر چه هیچ به منزل نمی‌رسد بارم

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 669

ترا گزید دل من،مرا گزید غم توبه حال من نظری کن، که مردم از ستم تو

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 684

آن چشم مست بین، که دلم گشت زار ازوای دوستان، بسوخت مرا، زینهار ازو!

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 744

باز به رسم سرکشان راه جفا گرفته‌ایتیغ ستم کشیده‌ای، ترک وفا گرفته‌ای

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 759

کاکل مشکین نقاب چشم و ابرو ساختیآن کمان پنهان بدار، اکنونکه تیر انداختی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 826

شاد گردم که هر به ایامیقامتت را ببینم از بامی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 827

گر برافرازی به چرخم ور بیندازی ز بامیماجرای پادشاهان کس نگوید با غلامی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 833

سر بگذرانم از سر گردون به گردنیگر بگذرد به خاطر او یاد چون منی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 858

به روی خود نظر کن، تا بلای عقل و دین بینیگره بر مشکها زن، تا کساد مشک چین بینی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 874

دلم زخم بلا دارد ز چشم تیر بالاییکه دارد چون کمر بستی و همچون زلف لالایی

Awhadi Maraghai1 min
Qasida 6

مباش بندهٔ آن کز غم تو آزادستغمش مخور، که به غم خوردن تو دلشادست

Awhadi Maraghai2 min
Qasida 29

دل‌خسته همی باشم، زین ملک به هم رفتهخَلقی همه سرگردان، دل‌مرده و دَم‌رفته

Awhadi Maraghai3 min
Qasida 33

بر کوفه و خاک علی، ای باد صبح ار بگذریآنجا به حق دوستی کز دوستان یادآوری

Awhadi Maraghai5 min
Rubai 13

کی دست رسد بدان بلندی که تراست؟یا فکر به آن چونی و چندی که تراست؟

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 14

جانا، سر زلف تو پراگنده چراست؟وان حقهٔ لعل خالی از خنده چراست؟

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 22

اوحد، دیدی که هرچه دیدی هیچست؟وین هم که بگفتی و شنیدی هیچست؟

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 89

افسوس! که در عمر درازیم نبودخطی ز زمانهٔ مجازیم نبود

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 91

آن خود که بود که در تو واله نشود؟از رنج که پرسی تو؟ که او به نشود؟

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 117

کرد از دل صافی برت این آب درنگتا دست تو بوسد چو بدو یازی چنگ

Awhadi Maraghai1 min