Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نخواهم با تو پیوستن به یاریتو خواهی گریه میکن، خواه زاری
Ghazal 33دلم در دام عشق افتاد هیلافتاده هر چه بادا باد هیلا
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 34دل عاشق بدان فکرت چو برخاستزبان خامه را پاسخ بیاراست
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 36دل از ما بر گرفتی، یاد میدارجفا از سر گرفتی، یاد میدار
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 37تو از من چون به زودی سیر گشتیمرا روباه دیدی،شیر گشتی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 38بدان آتش رخ آوردند چون دودحقیقت نکتهای آتش اندود
Ghazal 38تو مشغولی به حسن خود، چه غم داری ز کار ما؟که هجرانت چه میسازد همی با روزگار ما؟
Ghazal 40از ما به فتنه سرمکش، ای ناگزیر ماکه آمیزشیست مهر ترا با ضمیر ما
Ghazal 42مرادم ار چه نخواهد روا شدن ز شمابه فال نیک ندارم جدا شدن ز شما
Ghazal 44حلوای نباتست لبت، پسته دهانادر باغ گلی نیست به رخسار تو مانا
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 46برای او چه باشی اشک ریزان؟که باشد دایم از مهرت گریزان
Ghazal 48ای سفر کرده، دلم بیتو بفرسود،بیاغمت از خاک درت بیشترم سود، بیا
Ghazal 55زان دوست که غمگینم، غمخوار کنش، یاربدشمن که نمیخواهد، همخوار کنش، یارب
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 56زهی! گرد جهان سر گشته از منچنین بی موجبی بر گشته از من
Ghazal 56بت خورشید رخ من به گذارست امشبشب روان را رخ او مشعله دارست امشب
Ghazal 58بیار باده، که ما را به هیچ حال امشببرون نمیرود آن صورت از خیال امشب
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 61به خر گفتند: کیمخت از چه بستی؟بگفت: از زخم سیخ و چوب دستی
Ghazal 63حسن خود عرضه کن، ای ماه پسندیده صفاتتا شود دیدهٔ ما روشن از آثار صفات
Ghazal 64بگذاشتهام، تا چه کند نرگس مستت؟با یار پسندیده که پیمان نواستت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 65برآرم دست تا رویت به غارتبچینم گل، نیندیشم ز خارت
Ghazal 65روزگار از رخ تو شمعی ساختآتشی در نهاد ما انداخت
Ghazal 71ز پاسبانی همسایه گرد بام و درتبدان رسید که دزدیده میکنم نظرت
Ghazal 72گرچه صد بارم برانند از برتبر نمیدارم سر از خاک درت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 73چو آمد نامهٔ معشوق چالاکبه عاشق، گفت آن مهجور غمناک
Ghazal 77ماهی، که لبش بجای جانستگر ناز کند،به جای آن است
Ghazal 79آن زخم، که از تو بر دل ماستمشنو که: به مرهمی توان کاست
Ghazal 81پیراهن ار ز یاسمن و گل کند رواستآن سرو لاله چهره، که در غنچهٔ قباست
Ghazal 82کار ما امروز زان رخ با نواستشکر ایزد کان مخالف گشت راست
Ghazal 83مدتی شد تا دل ما صورت آن سرو راستدوست میدارد، ولیکن زهرهٔ گفتن کراست؟
Ghazal 85یارب، این مهمان چون ماه از کجاست؟وین سپاه کیست و آن شاه از کجاست؟