Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آمد بهار، خیمه بزن بر کنار جویبر دوست کن کنار وز دشمن کنار جوی
Ghazal 865شاخ ریحانی تو، یا برگ گل سوری؟ بگویآفتابی؟ یا پری، یا چهرهٔ نوری؟ بگوی
Ghazal 882زهی! حسن ترا گل خاک کویینسیم عنبر از زلف تو بویی
Ghazal 885مشتاق آن نگارم آیا کجاست گویی؟با ما نمینشیند بی ما چراست گویی؟
Ghazal 886ای نسیم سحر، چه میگویی؟از بت من خبر چه میگویی؟
Qasida 31چو بد کنی و ندانی که : نیک نیست که کردیمعاف باش و گر عاقلی معاف نگردی
Rubai 156در زیر دو ابروی کژت پیوستهبا چشم تو آن سه خال در یک رسته
Poem in the Isfahani dialect 1او ژیروِ راذه ای مَ تا رواز بوی تو واذ صبح تارو
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 6شنیدم کز هوسناکان جوانیبه ناگه فتنه شد بر دلستانی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 8عنایتها توقع دارم از توکه هم آشفته و هم زارم از تو
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 11کسی کو آزمود، آنگاه پیوستنباید بعد از آن خاییدنش دست
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 13اگر با عقل داری آشناییجدایی جوی ازین یاران، جدایی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 16مرا جویی و از من دور مانیچو دل گرمی کنم رنجور مانی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 22نمییابم برت چندان مجالیکه در گوش تو گویم حسب حالی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 26گدایی گشت با شهزادهای جفتبدان جرمش چو میکشتند، میگفت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 28زهی، سودای من گم کرده نامتبسوزانم بدین سودای خامت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 31برید دوست چون آورد نامهدرید آن عاشق از اندوه جامه
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 33جوانی خار کن بر خار میخفتکسی گل بر سرش کرد، آن جوان گفت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 35همانا، دیگری داری، نگاراکه دور از خویش میداری تو ما را
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 41سمن بر تند شد از گفتن اوبجوشید از غضب خون در تن او
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 43همان سنگین دل نامهربانمکه در شوخی به عالم داستانم
Ghazal 50نوبهارست و دل پر هوس و بادهٔ نابحبذا روی نگار و لب کشت و سر آب
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 58نشاید در تو پیوستن به یارینباید کرد با تو دوستداری
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 63دگر بوی بهار آوردهای، بادنسیم زلف یار آوردهای، باد
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 69دگر بار آن بت از خواری پشیمانشد از جور و ستمگاری پشیمان
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 72که یار بیوفا با مهر شد جفتچو بشنید این غزل با اوحدی گفت
Ghazal 74ای ز لعلت قیمت یاقوت پستسنبلت را دستهٔ گل زیر دست
Ghazal 102انجمن شهر ملای گلستباده بیاور، که صلای گلست
Ghazal 105روی تو، که قبلهٔ جهانستاز دیدهٔ من چرا نهانست؟
Ghazal 107درد دلم را طبیب چاره ندانستمرهم این ریش پاره پاره ندانست