Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تا چند گریزم و به نازم خوانی؟من فاش گریزم و به رازم خوانی
Poem in the Isfahani dialect 2هر کش ارادتی چش ای حور زاده بوواخورم کرم همیشه که بختش وراذه بو
Ghazal 4قراری چون ندارد جانم اینجادل خود را چه میرنجانم اینجا؟
Ghazal 5شب و روز مونس من غم آن نگار باداسر من بر آستان سر کوی یار بادا
Ghazal 13من چه گویم جفا و جنگ ترا؟جرم رهوار و عذر لنگ ترا؟
Ghazal 17پیشآر، ساقی، آن می چون زنگ راتا ما براندازیم نام و ننگ را
Ghazal 19ای زیر زلف عنبرین پوشیده مشکین خال رافرخنده باشد دم بدم روی تو دیدن فال را
Ghazal 26غم عشقت، ای پسر، بسوزد همی مراترا گر خبر شدی نبدی غمی مرا
Ghazal 34دراز شد سفر یار دور گشتهٔ مافغان ازین دلی بیاو نفور گشته ما
Ghazal 36ای چراغ چشم توفان بار مابیش ازین غافل مباش از کار ما
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 47طبیبی با یکی از دردمندانبگفت آن شب که بودش درد دندان
Ghazal 47باد سهند بین که : برین مرغزارهاچون میکند ز نرگس و لاله نگارها؟
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 52به دست قاصدی داد این حکایتحدیثی پر شکیب و پر شکایت
Ghazal 54امروز چون گذشتی برما؟ عجب، عجب!ماه نوی که گشتی پیدا، عجب، عجب!
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 60چه خوش باشد! سخن در پرده گفتنبیندیشیدن و پرورده گفتن
Ghazal 70چون گشت با تو ما را پیوند دل زیادتگر هجر ما، گزینی، دوری ز حسن عادت
Ghazal 87نوبهارست و چمن خرم و گلزار اینجاستاِرَمِ دیده و آرام دلِ زار اینجاست
Ghazal 91لاله افیون در شراب انداختستنرگس و گل را خراب انداختست
Ghazal 94عالمی را دشمنی با من ز بهر روی تستلیکن از دشمن نمیترسم، که میلم سوی تست
Ghazal 99دل به صحرا میرود، در خانه نتوانم نشستبوی گل برخاست، در کاشانه نتوانم نشست
Ghazal 110گر به دست آوریم دامن دوستهمه او را شویم و خود همه اوست
Ghazal 129هم خانهایم، روی گرفتن حلال نیستناگفته پرسشی، که سخن را مجال نیست
Ghazal 167ای شب تیره فرع گیسیویتاصل کفر از سیاهی مویت
Ghazal 168بیا، که دیدن رویت مبارکست صباحبیا، که زنده به بوی تو میشوند ارواح
Ghazal 207صفات قلندر نشان برنگیردصفات تجرد بیان برنگیرد
Ghazal 221با زلف او مردانگی باد صبا را میرسدوز روی او دیوانگی زلف دو تا را میرسد
Ghazal 224تا رسم جگرخواری پیش تو روا باشدعشق تو مرا مشکل کاری به نوا باشد
Ghazal 229بهار و بوستان ما سر کوی تو بس باشدچراغ مجلس ما پرتو روی تو بس باشد
Ghazal 230هر که آن قامت و بالای بلندش باشدچه نظر بر دل بیمار نژندش باشد؟
Ghazal 237هر که صید او شود با دیگری کارش نباشدوانکه داغ او گرفت از بندگی عارش نباشد