Qasim Anvar · Rubai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آنها که ز سودای تو سرگردانندآشفته و شوریده و بی سامانند
Rubai 22ما را ز عنایتش جمیلست جمالعالم همه تشنه اند و ما آب زلال
Rubai 23ای جان جهان، جان جهان، دلبر گیلمی دل همه روج داروتی دیمی میل
Rubai 24مستدعیم از حضرت سلطان قدمیک جرعه شراب را که سرتابقدم
Rubai 26من بنده شیوه های شیرین توامآشفته طره های مشکین توام
Rubai 28در دل هوس روی نگاری دارمدر سر ز می عشق خماری دارم
Rubai 30از هر طرفی چهره گشایی،که منمدر هر نفسی جلوه گر آیی،که منم
Rubai 36هم جام جهان نمای عالم ماییمهم آینه روشن کن آدم ماییم
Rubai 37بر دیده چون سحاب من رحمت کنبر سیل سرشک ناب من رحمت کن
Rubai 41از فضل خدا چونکه رسیدم بسرایای مطرب ازین رسیدن من بسرای
Rubai 42گر شاه زمانه ای وگر دستوریگر باز جهان شکار،اگر عصفوری
Rubai 43ای عور شده ز کسوت بیچونیبرحسن و جمال خوشتن مفتونی
Rubai 10گر دلبر من شیوه مستان گیردبر عاشقان خود هزار دستان گیرد
Rubai 12دل بسته طره های مشکین تو شدجان خسته لعل گوهرآگین تو شد
Rubai 21ای رفته به پای خود به جایی که مپرسوز دست خودی تو در بلایی که مپرس
Rubai 32بودیم درین عالم فانی رفتیمزین ملک بملک جاودانی رفتیم