Rubai 9

یک نیم دلم کلیچه یک نیم کبابیک نیمه در آتش و دگر نیمه در آب

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 13

تا کی باشم صبور در محنت دوستکآرام دل و جان من از دیدن اوست

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 28

تا پرده روی ماه من عنبر گشتآن دل که بر او فتنه شدی زو برگشت

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 34

هر کان رخ و آن زلف و دهان و لب دیدمی معدن سیم و روز جفت شب دید

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 42

بادامِ تو گاهِ غمزه لشگر شکندیاقوت تو گاه بوسه شکّر شکند

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 44

بر شاخ گل دولت تو خار نماندجز بخت تو هیچ بخت بیدار نماند

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 55

آنرا که چتو نگار دلکش باشدپیوسته ز خرمی دلش کش باشد

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 57

بسیار شنیدم من و دیدم بسیارکاشفته ببود بر تو از هر سو کار

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 61

ای گشته به بیداد و بدی کردن چیرهرگز نشود دلت ز بیدادی سیر

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 63

چون کشته ببینی‌ام دو لب کرده فرازوز جان تهی این قالب فرسوده به آز

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 68

خاموش بوم تا نکند چندین نازاو کرد گنه کرده بعذر آید باز

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 70

آن بت که بهین لفظ بود دشنامشاز حسن و لطافتست هفت اندامش

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 73

دندان تو و لب تو ای شهره رفیقسیمی‌ست فسرده و عقیقی‌ست رحیق

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 75

دیدار بتان بیغش و دلشان غشناکدیدار تو پاک و دلت چون دیدن پاک

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 78

گویند مرا به هِجر آن ماه چگلبَر نِهْ ز شکیب و صبر زنجیر به دل

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 80

تا کرد جهان زیر قلم میر اجلبر چرخ برین بزد علم میر اجل

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 85

هر چند که بی بهانه دوری ز برممن خویشتن از جمله همانجا شمرم

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 86

زان قد چو شمشاد بفریاد دلمزان روی چو لاله یافته داد دلم

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 88

ما شاخ هوای تو ز دل برکندیممهر تو ز جان و دل برون افکندیم

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 89

ما نامهٔ عزل مهر تو بنوشتیمگسترده وصال چهر تو بنوشتیم

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 93

کوشم که بپوشم اندوه نخروشمپیدا کند این دو دیده تا کی پوشم

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 94

از بهر تو گنج خویشتن پالودمپالودم گنج و دردِ دل بزدودم

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 96

گویند مرا ز عشق آن تازه صنمنه خندی و نه ز دیدگان باری نم

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 118

خورشید بچهر و سرو بالائی توخورشید نشاط را تو بالائی تو

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 119

ای مایهٔ نیکوئی مقام دل توبند سر زلف تست دام دل تو

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 120

سرگشته و زار و بیقرارم بی توآشفته و رنجور و فکارم بی تو

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 127

برداشت بت من از سر آن چتر سیاهزان پس که دل سپاه بس برد ز راه

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 128

ای طره تو ز مشگ و از عنبر بهروی تو ز ماه و قدت از عرعر به

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 130

دوش آمد دست سوده و آسودهآسوده ز رنج و مشک بر مه سوده

Qatran Tabrizi1 min
Rubai 133

ناگه ز درم در آمد آن سرو سهیپر غم دل من کرد ز هر غصه تهی

Qatran Tabrizi1 min