Qatran Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تا باد گذر کرد بگلزار و ببستاناز نافه تبت شده بستان چو شبستان
Qit'a 95فراز و نشیب است روی زمینمتاز ای برادر گشاده عنان
Qasida 39خزان ببرد ز بستان هر آن نگار که بودهوا خشن شد و کهسار خشک و آب کبود
Qit'a 98ای زدوده دل و زدوده سخنتازه گشت از تو روزگار کهن
Qit'a 101آرامش جان من آرام روان منروشن بتو چشم من شادان بتو جان من
Qasida 128اگر نجست زمانه بلای خلق جهانچرا ز خلق جهان روی او بکرد نهان
Qasida 129اگر بخواهد جانم بجای دل جانانبجان جانان گر زو دریغ دارم جان
Qasida 130الا ای پرده تاری به پیش چشمه روشنزمانی کوه را تَرگی زمانی چرخ را جوشن
Qit'a 16مرغ وفا برون ز جهان آشیان گرفتعنقا صفت ز عالم وحدت کران گرفت
Qasida 103ای رخ رخشانت چون آئینه نادیده زنگزنگ بزدا از دل عاشق ببکمازی چو زنگ
Rubai 8ای نوش لب و لاله رخ و سیم قفاکردی دو رخم برنگ چون زر صفا
Qasida 1ای روا بر شهریاران جهان فرمان تراهرچه باید خسروانرا داده آن یزدان ترا
Qasida 7چو بگشاید نگار من دو بادام و دو مرجان رابدین نازان کند دل را بدان رنجان کند جان را
Qasida 40دل بدو دادم که جان از روی او شادان شودجان من هست او سزد گر دل فدای جان شود
Qasida 151بهشت وار شد از نو بهار و بخت جوانپدید گشت گل خرمی که بود نهان
Qasida 196ای نگاری که ز دل کفر و ز رخ دین آریدل من بردی و کردی رخ من دیناری
Qit'a 99بوستان زرد شد ز باد خزانتا هوا سرد شد ز باد بزان
Qasida 88نگار کرد رخ من بخون دیده نگارکنار کرد بیکبارگی مرا ز کنار
Qasida 110ای بهنگام سخا ابر کف و دریا دلمشتری خوار ز دیدار تو و ماه خجل
Qit'a 6نبود صعبتر از هجر بتان هیچ عذابکه شب و روز جدا دارد از من خور و خواب
Qit'a 35چو باد خزان بر درختان وزیدهمه کس بموی خز اندر خزید
Qit'a 74ای افسر زمانه و ای شاه روزگاراز دولت آفرید ترا آفریدگار
Qit'a 104ای دل تو را بگفتم کز عاشقی حذر کنبگذار نیکوان را وز مهرشان گذر کن
Qasida 22ای میر جهانگیر چو تو دادگری نیستچون تو بگه کوشش و بخشش دگری نیست
Qasida 36ببین آن روی اگر بر سرو بستانت قمر بایدببین آن زلف اگر بر ماه مشگینت کمر باید
Qasida 53گه بهار همه خلق جفت یار بودمر از یار جدائی گه بهار بود
Qasida 71چون رخ معشوق خندان شد بصحرا لاله زارابر نیسانی همی گرید ز عشق لاله زار
Qasida 175مه نیسان شبیخون کرد گوئی بر مه کانونکه گردون گشت از او پرگرد و هامون گشت از او پرخون
Qit'a 2دلا تا کی همی جوئی منی راچه داری دوست هرزه دشمنی را
Qit'a 3مرا بی وفا خواند آن بی وفاکه هرگز نگوید سخن بی جفا