ای روا بر شهریاران جهان فرمان تراهرچه باید خسروانرا داده آن یزدان ترا

هرکجا ماهی است یا ساقیست یا دربان تراهرکجا شاهی است یا بندی است یا مهمان ترا

دشت همچون محشر است از خیل گوناگون تراشهر همچون جنت است از نعمت الوان ترا

ساقیان ماهروی و چیره بر مردان ترامطربان چرب‌دست و چیره بر دستان ترا

دولت پاینده همچون گنبد گردون تراخانهٔ آراسته چون روضه رضوان ترا

هرچه باری صعب‌تر اندیشه و دشخوارتردولت و تأیید تو گرداند آن آسان ترا

آفرین خواند چو در مجلس بُوی، مجلس تراتهنیت گوید چو در میدان بُوی، میدان ترا

لشگر جنگی ترا یاران فرهنگی تراحشمت هنگی ترا فرهنگ با سامان ترا

همچو ارمن گشت خواهد نعمت شکّی تراهمچو اران گشت خواهد ملکت شروان ترا

ملک ایران نیاگان ترا بود از نخستگشت خواهد چون نیاگان ملکت ایران ترا

در نیای تو منوچهر است و نوشروان شهاباز فرزندی منوچهر است و نوشروان ترا

هم نشاط دل بیفزاید بکردار این تراهم بقای جان بیفزاید بگفتار آن ترا

باز گودرز آنکه جفت ناز دارد دل ترااردشیر آن کو عدیل کام دارد جان ترا

ملک فرزندان بدادی و بباید داد همملک فرزندان فرزندان فرزندان ترا

هرچه شاهان را بباید ایزدت داده است پاکمن نخواهم نیز الا عمر جاویدان ترا

Şamil oldu şahlara aləmdə fərmanın sənin,Şahlara lazım nə varsa, vardır imkanın sənin!

Harda dilbər var, olub saqi və ya dərban sənə,Harda şah var, ya qulundur, ya ki, mehmanın sənin.

Cürbəcür ordunla bu səhra dönübdür məhşərə,Rəngbərəng nemətlərinlə ölkə rizvanın sənin.

Mərdlərə üstün gələn ayüzlü saqilər sənin,Şux mütriblərlə xoş keçməkdə hər anın sənin.

Dövlətin göylər kimi olmuş həmişə bərqərar,Süslənib cənnət bağı tək qəsrin, eyvanın sənin!

Hər çətin iş, ağlasığmaz fikr çıxsa qarşına,Həllini asan edər bəxtin, uca şanın sənin.

Sən girəndə məclisə, məclis deyər: yüz afərin,Meydana girsən, dolar əhsənlə meydanın sənin.

Çarpışın ordu sənin, tədbirli dostlar səndədir,Vəsfəgəlməz şövkətin, var ağlın, ürfanın sənin...

Bir zaman İranda əcdadın sürərdi səltənət,Mülkünə ilhaq olar tezliklə İranın sənin.

Həm Mənuçöhr, həm Ənuşirvan baba olmuş sənəVar Mənuçöhr, Ənuşirvan, bir cüt oğlanın sənin.

İşləriylə könlünü şad eyləyir hər gün biri,Digərinin söhbətindən zövq alır canın sənin.

Könlünü naz ilə Qudərz adlı oğlun şad edər,Ərdəşir can həmdəmin, hər dərdə dərmanın sənin.

Mülkü verdin, ədlini də verməli oğlanlara,Nəsildən qoy nəslə keçsin şahlıq ünvanın sənin.

Şahlara lazım nə vardırsa, sənə Tanrım verib,İstər ömrün bitməz olsun bu sənaxanın sənin.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Praise