Qatran Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تا باد گذر کرد بگلزار و ببستاناز نافه تبت شده بستان چو شبستان
Qit'a 95فراز و نشیب است روی زمینمتاز ای برادر گشاده عنان
Qasida 39خزان ببرد ز بستان هر آن نگار که بودهوا خشن شد و کهسار خشک و آب کبود
Qasida 103ای رخ رخشانت چون آئینه نادیده زنگزنگ بزدا از دل عاشق ببکمازی چو زنگ
Qasida 128اگر نجست زمانه بلای خلق جهانچرا ز خلق جهان روی او بکرد نهان
Qasida 129اگر بخواهد جانم بجای دل جانانبجان جانان گر زو دریغ دارم جان
Qasida 130الا ای پرده تاری به پیش چشمه روشنزمانی کوه را تَرگی زمانی چرخ را جوشن
Qit'a 98ای زدوده دل و زدوده سخنتازه گشت از تو روزگار کهن
Qit'a 101آرامش جان من آرام روان منروشن بتو چشم من شادان بتو جان من
Qasida 88نگار کرد رخ من بخون دیده نگارکنار کرد بیکبارگی مرا ز کنار
Qasida 196ای نگاری که ز دل کفر و ز رخ دین آریدل من بردی و کردی رخ من دیناری
Rubai 8ای نوش لب و لاله رخ و سیم قفاکردی دو رخم برنگ چون زر صفا
Qasida 53گه بهار همه خلق جفت یار بودمر از یار جدائی گه بهار بود
Qasida 110ای بهنگام سخا ابر کف و دریا دلمشتری خوار ز دیدار تو و ماه خجل
Qasida 195ای میر بسان مصطفی بودیچون او ز همه بدی جدا بودی
Qit'a 16مرغ وفا برون ز جهان آشیان گرفتعنقا صفت ز عالم وحدت کران گرفت
Qasida 66بلای غربت و تیمار عشق و فرقت یارشدند با من دلخسته این سه آفت یار
Qasida 116تنم به گونهٔ نال و دلم به گونهٔ نیلجهان ز نیلم نال و روان ز نالم نیل
Qasida 124خلاف بود همیشه میان تیغ و قلمکنون به بخت ملک متفق شدند به هم
Qasida 125ربود جان و دل من بزلف غالیه فامبتی که بوی دهد زلف او بغالیه وام
Qasida 169گل چو بشکفت زمین گشت پر از آب روانبگل و آب روان تازه بود جان جهان
Qit'a 23ای با خدای و با همه خلق خدای راستاز داد و راستی همه پیروزئی تراست
Qit'a 114ایا خسرو راد آزاده خوترا داده ایزد همه آرزو
Qit'a 132ای شاه جهانگیر جهاندار جهانجویعید است و لب یار و لب جام و لب جوی
Rubai 106تا بندهٔ آن رخان تابنده شدمهمچون سر زلفین تو تابنده شدم
Rubai 112آن زلف سیه بلای جانست ای جانجانم ز نهیب او بجانست ای جان
Rubai 132ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماهنه تیره شبی به سان زلف تو سیاه
Rubai 135گر برده دلم بر تو حاصل نبدیاز خون دلم دو پای در گل نبدی
Rubai 138هرگه که کنی مصاف لشکر شکنیوز خشم و رضات شهد و شکّر شکنی
Qasida 29ملکا تنت ز جان آمده جانت از خرد استاورمزدی تو و فرخنده سپندارمذست