Qasida 161

دمید لاله سیراب در بنفشه ستانچو طوطئی که بود خفته در بنفشه ستان

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 45

بادِ نوروزی همی آرایشِ بستان کُنَدتا نگارش چون نگارستانِ چینستان کند

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 159

خداوندا ترا زیبد خداوندی جهان کردنکه تو دانی ز بدخواهان جهان جان جهان کردن

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 171

لب است آن یا گل حمرا رخست آن یا مه تابانگل آگنده بمروارید و مه در غالیه پنهان

Qatran Tabrizi7 min
Qasida 3

تا داد باغ را سمن و گل بنونوابلبل همی سراید بر گل بنونوا

Qatran Tabrizi7 min
Qasida 60

باد فروردین به گیتی در کند هر شب سفراوفتاده است از سفر کردنش بر گیتی ظفر

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 92

یاقوت سرخ شد ز می از ابر در بارشاخ درخت دارد یاقوت و در بار

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 126

هرکه دائم با نگار خویشتن باشد به همدلش ناویزد به درد و جانش ناویزد به غم

Qatran Tabrizi6 min
Tarji-band 1

بمهر ماه دیداری سپردم دل بدیداریهمه بیمار و غم دل را ز چشم آید پدیداری

Qatran Tabrizi8 min
Qasida 8

سرخ‌گل بشکفت وزو شد باغ و بستان با‌بَهاخلد بگشاده است گویی سوی بستان باب‌ها

Qatran Tabrizi7 min
Qasida 113

بود محال مرا داشتن امید محالبه عالمی که نباشد همیشه بر یک حال

Qatran Tabrizi7 min
Qasida 133

آن غیرت یزدان نگر و قدرت یزداناز قدرت یزدان چه عجب غیرت چندان

Qatran Tabrizi7 min
Qasida 199

پوشیده مشگ ز ابر سیه چرخ چنبریکافور بر گرفت ز که باد عنبری

Qatran Tabrizi7 min
Tarji-band 3

بر گل سوری ز مشک تبتی پر چین کنیتا رخ من همچو زلف خویشتن پرچین کنی

Qatran Tabrizi7 min
Masnavi

ز نزدیک این کهتر کهترانبنزدیک آن مهتر مهتران

Qatran Tabrizi8 min
Qasida 52

تا ترا گرد مه از مشک سیه پرهون بوددر تمنای رخت جان و دلم مرهون بود

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 72

چون روز بر کشید سر از قیرگون حریربر کوهسار زر بگسترد چون زریر

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 123

تا شد از گل بوستان سیمگون بیجاده فامبوی و رنگ از گل ستاند و باده و بیجاده وام

Qatran Tabrizi6 min
Tarji-band 2

هوا شد عاشق آسا باز و صحرا دلبر آیین شدیکی را گریه رسم آمد یکی را خنده آیین شد

Qatran Tabrizi9 min
Tarkib-band 3

تا چمن را آسمان با سیب و آبی جفت کردبوستان را روزگار از لاله و گل کرد فرد

Qatran Tabrizi9 min
Qasida 2

به هر چیزی بود خرسند هرکش قدر بی بالابه هفت اقلیم نپسندد کسی کَش همتی والا

Qatran Tabrizi7 min
Qasida 28

نگار من به لطیفی بسان پاک هواستمرا بدو چو خرد را بجان پاک هواست

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 81

عشق دارد هر کسی را مستمند و خوار و زارخوار باد آنکس که دارد عشق و کار عشق خوار

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 114

تا شمر چون درع داودی شد از باد شمالگشت چون تخت سلیمان گلبن از حسن و جمال

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 132

آنچه هست اندر دل من نیست کسرا در دل آناز جفا و جور این نامهربان سنگین دلان

Qatran Tabrizi8 min
Qasida 150

بهشت عدن شد گیتی ز فر ماه فروردینکنون می خوردن آئین دان و رامش کیش و شادی دین

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 154

تا باد ماه آبان بگذشت در چمنشد زرد و پر ز گرد به اندر چمن چو من

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 189

ایا خوشتر ز جان و دل! همه رنج دل و جانیبه رنج تن شدم خرسند اگر دل را نرنجانی

Qatran Tabrizi6 min
Tarkib-band 1

نوبهار آمد کز او گیتی جوان گردد همیروی هامون همچو روی نیکوان گردد همی

Qatran Tabrizi14 min
Tarkib-band 6

باغ و بستان را بسعی ابر کرد آباد بادصد هزاران آفرین حق بر ابر و باد باد

Qatran Tabrizi7 min