Qatran Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دمید لاله سیراب در بنفشه ستانچو طوطئی که بود خفته در بنفشه ستان
Qasida 45بادِ نوروزی همی آرایشِ بستان کُنَدتا نگارش چون نگارستانِ چینستان کند
Qasida 159خداوندا ترا زیبد خداوندی جهان کردنکه تو دانی ز بدخواهان جهان جان جهان کردن
Qasida 171لب است آن یا گل حمرا رخست آن یا مه تابانگل آگنده بمروارید و مه در غالیه پنهان
Qasida 3تا داد باغ را سمن و گل بنونوابلبل همی سراید بر گل بنونوا
Qasida 60باد فروردین به گیتی در کند هر شب سفراوفتاده است از سفر کردنش بر گیتی ظفر
Qasida 92یاقوت سرخ شد ز می از ابر در بارشاخ درخت دارد یاقوت و در بار
Qasida 126هرکه دائم با نگار خویشتن باشد به همدلش ناویزد به درد و جانش ناویزد به غم
Tarji-band 1بمهر ماه دیداری سپردم دل بدیداریهمه بیمار و غم دل را ز چشم آید پدیداری
Qasida 8سرخگل بشکفت وزو شد باغ و بستان بابَهاخلد بگشاده است گویی سوی بستان بابها
Qasida 113بود محال مرا داشتن امید محالبه عالمی که نباشد همیشه بر یک حال
Qasida 133آن غیرت یزدان نگر و قدرت یزداناز قدرت یزدان چه عجب غیرت چندان
Qasida 199پوشیده مشگ ز ابر سیه چرخ چنبریکافور بر گرفت ز که باد عنبری
Tarji-band 3بر گل سوری ز مشک تبتی پر چین کنیتا رخ من همچو زلف خویشتن پرچین کنی
Masnaviز نزدیک این کهتر کهترانبنزدیک آن مهتر مهتران
Qasida 52تا ترا گرد مه از مشک سیه پرهون بوددر تمنای رخت جان و دلم مرهون بود
Qasida 72چون روز بر کشید سر از قیرگون حریربر کوهسار زر بگسترد چون زریر
Qasida 123تا شد از گل بوستان سیمگون بیجاده فامبوی و رنگ از گل ستاند و باده و بیجاده وام
Tarji-band 2هوا شد عاشق آسا باز و صحرا دلبر آیین شدیکی را گریه رسم آمد یکی را خنده آیین شد
Tarkib-band 3تا چمن را آسمان با سیب و آبی جفت کردبوستان را روزگار از لاله و گل کرد فرد
Qasida 2به هر چیزی بود خرسند هرکش قدر بی بالابه هفت اقلیم نپسندد کسی کَش همتی والا
Qasida 28نگار من به لطیفی بسان پاک هواستمرا بدو چو خرد را بجان پاک هواست
Qasida 81عشق دارد هر کسی را مستمند و خوار و زارخوار باد آنکس که دارد عشق و کار عشق خوار
Qasida 114تا شمر چون درع داودی شد از باد شمالگشت چون تخت سلیمان گلبن از حسن و جمال
Qasida 132آنچه هست اندر دل من نیست کسرا در دل آناز جفا و جور این نامهربان سنگین دلان
Qasida 150بهشت عدن شد گیتی ز فر ماه فروردینکنون می خوردن آئین دان و رامش کیش و شادی دین
Qasida 154تا باد ماه آبان بگذشت در چمنشد زرد و پر ز گرد به اندر چمن چو من
Qasida 189ایا خوشتر ز جان و دل! همه رنج دل و جانیبه رنج تن شدم خرسند اگر دل را نرنجانی
Tarkib-band 1نوبهار آمد کز او گیتی جوان گردد همیروی هامون همچو روی نیکوان گردد همی
Tarkib-band 6باغ و بستان را بسعی ابر کرد آباد بادصد هزاران آفرین حق بر ابر و باد باد