Ghazal 3772

سبکروی که ز سرپا نمی تواند کردسفر چو قطره به دریا نمی تواند کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3774

دمید صبح، هوای شراب باید کردسری برون ز گریبان خواب باید کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3776

ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کردنهفته در جگر سنگ چون شرارم کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3783

تو را به یوسف مصر اشتباه نتوان کردقیاس آب روان را به چاه نتوان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3786

اگر نشسته سفر چون نظر توانی کردز هفت پرده نیلی گذر توانی کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3797

ز ناقصان خرد من کمال می گیردز زنگ آینه من جمال می گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3802

چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازدبه نیم چشم زدن قحطی سر اندازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3805

کسی که خرده خود صرف باده می سازدز زنگ آینه خویش ساده می سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3806

ز آه من دل سنگین یار می لرزدز برق تیشه من کوهسار می لرزد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3807

دل شکسته عاشق به آه می لرزدهمیشه بر علم خود سپاه می لرزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3812

مرا ز باده گلگون دماغ می سوزدچو لاله باده من در ایاغ می سوزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3815

بغیر خط که ز رخسار یار برخیزدکه دیده است ز آتش غبار برخیزد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3820

همیشه از دل من آه سرد می خیزدازین خرابه شب و روز گرد می خیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3821

به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟به آب چشم چه گل از مزار می خیزد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3827

ز جلوه تو دل روزگار می ریزدبنای صبر و شکیب و قرار می ریزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3834

شکوفه از افق شاخسار پیدا شدستاره سحر نوبهار پیدا شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3835

ز طرف روی تو خط سیاه پیدا شددر آفتاب قیامت پناه پیدا شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3837

اگر چنین سخن ما بلند خواهد شدزبان جرأت منصور بند خواهد شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3842

زچهره ات عرق شرم چشم حیران شدخط از لب تو سیه مست آب حیوان شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3844

ز برق حسن تو هر خار نخل ایمن شدز عارض تو چراغ بهار روشن شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3846

زخنده دل به لعب لعل یار مفتون شدکباب را زنمک شوق آتش افزون شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3847

رخ بهار ز ته جرعه توگلگون شدزدرد عشق تو رنگ خزان دگرگون شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3848

خوشم که خرده جان صرف یار جانی شددو روزه هستی من عمر جاودانی شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3849

اگر به بیخبری یار می توانی شدز هرچه هست خبردار می توانی شد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3851

فغان که هستی ما خرج آشنایی شدبهار عمر به تاراج بینوایی شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3860

زبستگی دل آگاه شادمان باشدکه لال را ز ده انگشت ترجمان باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3865

همیشه صاحب طول امل غمین باشدکه چین به قدر بلندی در آستین باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3866

به چشم من گل وخار چمن یکی باشدنوای بلبل وصوت زغن یکی باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3867

حضور روی زمین در فتادگی باشدهدف نشانه تیر از ستادگی باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3870

سبکروان ترا نقش پا نمی باشداثر ز پاک فروشان بجانمی باشد

Saib TabriziGhazal1 min