Miscellaneous poem 43

گر ز روی خود براندازی نقابپشت بر دیوار ماند آفتاب

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 44

گل رخسار او در عالم آبزند ترخنده بر یاقوت سیراب

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 44

غمزه‌اش افزود در ایامِ خط بیداد رازنگِ زهرِ جانستان شد تیغِ این جلّاد را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 47

هر که از بی طاقتی نالید تمکینش سزاستهر که از فتراک سرپیچید بالینش سزاست

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 55

نمی کشد دل غمگین به صبحگاه مراکه دل ز چهره خندان شود سیاه مرا

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 58

بهار مایه غفلت بود گرانان راشکوفه پنبه گوش است باغبانان را

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 59

به دست شانه مده زلف عنبرین بو رابه خود دراز مگردان زبان بدگو را

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 61

چو آفتاب بکش جام صبحگاهی رابه خاکیان بچشان رحمت الهی را

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 62

گذشت عمر و نگردید پخته طینت مابه آفتاب قیامت فتاد نوبت ما

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 69

غم روزی نخورد هر که دلش آزاده استروزی اهل تو کل همه جا آماده است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 77

تا خیال عارضش در دیده مأوا کرده استگریه خونها خورده تا در چشم من جا کرده است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 83

هر که چشم رغبت از نظاره مرغوب بستبر دل آسوده راه یک جهان آشوب بست

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 84

تر به اشکِ تلخ می‌سازم دِماغِ خویش رازنده می‌دارم به خونِ دل چراغِ خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 101

ریخت چون دندان، شود افزون غمِ نان خلق راسدِ راهِ شکوه روزی است دندان خلق را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 102

چاره خاک نشینان به قضا ساختن استپیش شمشیر حوادث سپر انداختن است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 106

مورم اما خوشه چین خرمن دونان نیممی کنم شکر به اکسیر قناعت خاک را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 110

راحت و محنت عالم به هم آمیخته استگوهر تجربه در خاک سفر ریخته است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 112

جوش سودا ز سرم عقل گرانبار گرفتاین چنین گل نتوان از سر دستار گرفت

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 113

دل به منت ز من آن یار جفاکیش گرفتگل به رغبت نتوان از کف درویش گرفت

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 116

نیست دلگیری ز دنیا بندهٔ تسلیم راآتشِ نمرود گلزارست ابراهیم را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 125

ز ناله ام در و بام قفس نگارین استز گریه ام چمن روزگار رنگین است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 128

تنگ ظرفم، بادهٔ کم زور می سازد مرادور‌گردی و نگاهِ دور می‌سازد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 130

تن‌پرستی زیردستِ خاک می‌سازد مرابی‌خودی تاجِ سرِ افلاک می‌سازد مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 133

از سرِ زلفِ تو بر دل، کار مشکل شد مرااین رهِ پر پیچ و خم بر پا سَلاسِل شد مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 136

زاهدان را گوشه خلوت بس استعارفان را نشأه وحدت بس است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 141

پرده‌دار و حاجب و دربان نمی‌باشد مراخانه چون آیینه بی‌مهمان نمی‌باشد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 158

یعقوب بد نکرد که در هجر چشم باختدر قحط حسن، چشم گشودن چه لازم است؟

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 159

امروز حسن خط به رخ او مسلم استیاقوت از شکسته آن زلف، درهم است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 166

پیش تیغ و تیر ناچارست استادن مراچون علم، ناموس لشکرهاست بر گردن مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 167

می پرد امشب ز شادی دیده روزن مراخانه از روی که یارب می شود روشن مرا؟

Saib TabriziGhazal1 min