Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چو از تو دیده و دل کامیاب شد هر دومرا ازین چه که عالم خراب شد هر دو؟
Ghazal 6526ز شرم قد بلند تو آب گردد سروبه زیر خاک نهان از حجاب گردد سرو
Ghazal 6542مپسند پر ز داغ کنم از جفای توآن کیسه ها که دوخته ام بر وفای تو
Ghazal 6544در هیچ پرده نیست، نباشد نوای توعالم پُر است از تو و خالی است جای تو
Ghazal 6559حسن را از چشم بد شرم و حیا دارد نگاهشمع را فانوس از باد صبا دارد نگاه
Ghazal 6562از سر عشاق در زیر فلک سامان مخواهاختیار از گوی عاجز در خم چوگان مخواه
Ghazal 6577بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منهتا نشویی دست از جان پای در دریا منه
Ghazal 6578بر دل ارباب حاجت دست خود بی زر منهآستین خشک را بر دیده های تر منه
Ghazal 6589شنیدم آه گرمی با تو گستاخانه سرکردهبه جسم نازکت بیماری چشمت اثر کرده
Ghazal 6591میدهد عشق به شمشیر صلا بسم اللهتازه کن جانی ازین آب بقا بسم الله
Ghazal 6601گر از طعام تن عام می شود فربهتن کریم ز اطعام می شود فربه
Ghazal 6628هر چند هست مشرق دیدار آینهباشد نظر به سینه من تار آینه
Ghazal 6629تا کرد خانه از رخ او روشن آینهگیرد ز آفتاب به گل روزن آینه
Ghazal 6630ساقی قدحی از می اسرار مرا دهیک قطره ازان قلزم زخار مرا ده
Ghazal 6642آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیدهمایل به اوفتادن چون میوه رسیده
Ghazal 6652با لباس عنبرین امروز جولان کردهایسرو را در جامه قمری خرامان کردهای
Ghazal 6665دوش با ما سرگران بودی چه در سر داشتی؟باده می خوردی و خون ما به ساغر داشتی
Ghazal 6667زاهد از خشکی سبکروحانه بیرون آمدیصورت دیوار اگر از خانه بیرون آمدی
Ghazal 6668هر کجاگیری گلی در آب معمار خودیکار هر کس را دهی انجام در کار خودی
Ghazal 6685بر زبان و دل چو کج باشد نبخشاید کسیاز دم عقرب گره جز سنگ نگشاید کسی
Ghazal 6696سرفرازی را نباشد جنگ با افتادگیدولت خورشید را دارد بپا افتادگی
Ghazal 6712قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلیدست رد بر هیچ مخلوقی منه گر واصلی
Ghazal 6713ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمییک ترشرو تلخ سازد عیش را بر عالمی
Ghazal 6714تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمیتا نگرید، آب در گوهر ندارد آدمی
Ghazal 6715گر به کار خویشتن چون شمع بینا بودمیزیر تیغ محفل آرا پای بر جا بودمی
Ghazal 6719برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنیبا دل روشن تو محو آب و رنگ گلشنی
Ghazal 6720ای ز رویت برق عالمسوز در هر خرمنیوز نسیم جلوه ات هر آتشی را دامنی
Ghazal 6725تا به کی دل را سیاه از نعمت الوان کنی؟چند در زنگار این آیینه را پنهان کنی؟
Ghazal 6726ای که فکر چاره بیماری دل میکنینسبت خود را به چشم یار باطل میکنی
Ghazal 6760خرد در سر مرا در خم فلاطون است پنداریهوس در دل مرا در خاک قارون است پنداری