Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بر سر گردون گل انجم سرشک ما زده استباده گلرنگ ما گل بر سر مینا زده است
Ghazal 80نوشِ این غمخانه در دنبال دارد نیش راشکوهای از تلخکامی نیست دوراندیش را
Ghazal 81از صفای دل نباشد حاصلی درویش رانان به خون تر میشود صبحِ صداقتکیش را
Ghazal 83غوطه دادم در دلِ الماس داغِ خویش راروشن از آبِ گهر کردم چراغِ خویش را
Miscellaneous poem 84چشم ما طرفی کز آن رخسار آتشناک بستکی سمندر از وصال شعله بی باک بست؟
Ghazal 85من گرفتم ساختی پوشیده سالِ خویش راچون کنی پنهان ز چشمِ خلق حالِ خویش را؟
Miscellaneous poem 86بس که بر رویم غبار کلفت از هر سو نشستگرد از تمثال من آیینه را بر رو نشست
Miscellaneous poem 88در محبت جز تهیدستی متاعی باب نیستهر که را دل هست اینجا از اولوالالباب نیست
Ghazal 88حسن چون آرد به جنگِ دل سپاهِ خویش رابشکند بهرِ شگون اول کلاهِ خویش را
Miscellaneous poem 92در محبت کام نتوان بی دل خونخواره یافتغنچه خونها خورد تا چون گل دل صدپاره یافت
Miscellaneous poem 99چشمت از گوشه میخانه بلاخیزترستپسته تنگ تو از بوسه شکرریزترست
Miscellaneous poem 103تا به کام است فلک، خار گل پیرهن استبخت تا سبز بود ساحت گلخن چمن است
Miscellaneous poem 106نامه لاله که داغ جگرش مضمون استچشم بر راه قبول نظر مجنون است
Ghazal 111دامنِ دریایِ خونخوارست بالین سیل رادر کنارِ بحر باشد خوابِ سنگین سیل را
Miscellaneous poem 116سیاه روی کتاب از ورق شماری ماستشبی که صبح ندارد سیاهکاری ماست
Miscellaneous poem 117ترا که پنبه گوش شعور سیماب استنفس کشیدن محشر فسانه خواب است
Ghazal 118غوطه در گُل داده بود اندیشهٔ دنیا مرانالهٔ نی شد دلیلِ عالمِ بالا مرا
Miscellaneous poem 121ترا که خط بناگوش ابجد نازستچه وقت توبه حسن کرشمه پردازست؟
Miscellaneous poem 126هزار گرگ هوس در کمین عصمت توستچه وقت رفتن صحرا و سیر و صحبت توست؟
Miscellaneous poem 133ارباب حیا را لب نانی ز جهان نیستروزی ز دل خود خورد آن را که زبان نیست
Miscellaneous poem 134در چشم و دل پاک ز دنیا خبری نیستدر عالم حیرت ز تماشا خبری نیست
Ghazal 135عشقِ پنهان باعثِ روشنروانی شد مراروشن این غمخانه از سوزِ نهانی شد مرا
Miscellaneous poem 137ای دل بی درد، آزادی بس استاین همه آزار ما دادی بس است
Ghazal 138نیستم بلبل که بر گلشن نظر باشد مراباغهای دلگشا در زیرِ پر باشد مرا
Miscellaneous poem 142زهرست بی تبسم شیرین شراب تلخبا بخت شور چند توان خورد آب تلخ
Miscellaneous poem 144زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهادخط گستاخ تو لب را بر لب کوثر نهاد
Ghazal 144چون به خاطر آن دو لعلِ آبدار آید مراصد بدخشان اشکِ خونین در کنار آید مرا
Ghazal 150شد یکی صد شورش عشق از نصیحتگر مراکشتی از باد مخالف گشت بی لنگر مرا
Ghazal 153نیست ظرف باده توحید، مخمور مرامی کند حلاجی این می مغز منصور مرا
Ghazal 156نیست ممکن بر گرفتن دیده از رویش مرااره گر بر سر گذارد چین ابرویش مرا