Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خون به جوشم ز خط غالیهگون میآیداین بهاری است کز او بوی جنون میآید
Miscellaneous poem 341مگر از ناله بلبل دل ما بگشایدورنه پیداست چه از باد صبا بگشاید
Ghazal 343نمی باشد ز بی برگی چراغی خانه ما راز چشم جغد باشد روشنی ویرانه ما را
Ghazal 347سبک جولان کند شوق سبکروحش گرانها رابه دنبال افکند منزل درین ره کاروانها را
Ghazal 352اگر از اهل ایمانی مهیا باش آفت راکه دندان می گزد پیوسته انگشت شهادت را
Ghazal 355مهیا شو دلا در عشق انواع ملامت راکه سنگ کم نمی باشد ترازوی قیامت را
Miscellaneous poem 358دل رمیده به این خاکدان نمی سازدبه هیچ وجه شرر با دخان نمی سازد
Miscellaneous poem 365سحر که پرده ز رخ گلرخان براندازند( ) زلزله در ملک خاور اندازند
Miscellaneous poem 367دلاوران که صف کارزار می شکنندبه خون گرم من اول خمار می شکنند
Miscellaneous poem 368ترا که چتر زراندود آفتاب بودهلال عید به اندازه رکاب بود
Miscellaneous poem 376سرزلف سخن آن روز به دستم دادندکه به هر مو چو سر زلف شکستم دادند
Miscellaneous poem 377نی اگر از دل پررخنه صدایی نزندراه عشاق ترا هیچ نوایی نزند
Miscellaneous poem 378دل چو آرایش مژگان تر خویش کندداغ را آینه دار جگر خویش کند
Miscellaneous poem 383عاشقانی که دل از گریه سبکبار کنندشکوه خود چه ضرورست که اظهار کنند؟
Miscellaneous poem 385داغ سودای ترا بر دل بی کینه نهندگوهری را که عزیزست به گنجینه نهند
Miscellaneous poem 386دل به خال تو عبث چشم طمع دوخته بودمشک این نافه سراسر جگر سوخته بود
Ghazal 385معلم نیست حاجت در تپیدن کشته دل راکه خون رقص روانی می دهد تعلیم بسمل را
Miscellaneous poem 391دم گرچه پیش آینه عالم نمیزندآیینه پیش عارض او دم نمیزند
Ghazal 394نه آسان است بر گردن گرفتن کار عالم راسلیمان بار دیگر چون گرفت از دیو خاتم را؟
Miscellaneous poem 396در خشت خم به چشم حقارت نظر مکنخورشید ساغر از لب این بام شد بلند
Miscellaneous poem 398تیر از فراق شست تو می کرد ناله دوش؟یا بال عندلیب پر این خدنگ بود
Ghazal 400نظر کن در ترازو داری آن خورشید تابان رااگر در پله میزان ندیدی ماه کنعان را
Miscellaneous poem 405ای سنگدل عقیق تو بدنام می شودورنه مرا چه از دو سه دشنام می شود؟
Ghazal 409ز منع افزون شود شوق گرستن بی قراران راکه افزاید رسایی از گره در رشته باران را
Miscellaneous poem 413تبسمی پی دشنام تلخ در کارستنمکچش مزه ای با پیاله می باید
Ghazal 415زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان راکه رو بر خاک مالد پرفشانی بسته بالان را
Miscellaneous poem 420تنها نه کار من به نگاه نخست کردهر کس که دید جلوه او پای سست کرد
Miscellaneous poem 423جان چون کمال یافت به جانانه می رسدانگور چون رسید به میخانه می رسد
Ghazal 423نبردم زیر خاک از عجز با خود دعوی خون رابه دست زخم دندان دادم آن لبهای میگون را
Ghazal 427خموشی مهر خاموشی زند بر لب سخن چین راکه سازد غنچه لب بسته کوته دست گلچین را