Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
فقیری پیشه کن، از اغنیا حاجت مخواه اینجاکه از درویش، همت می کند دریوزه شاه اینجا
Miscellaneous poem 320بوی گل مژده آشوب جنون می آردناله بلبلم از پرده برون می آرد
Miscellaneous poem 329رهنوردی که مدارش به توکل گذردگر قدم بر سر دریا نهد از پل گذرد
Ghazal 329ز سیما می شود روشندلان را مهر و کین پیداکه در دل هر چه پوشیده است، گردد از جبین پیدا
Miscellaneous poem 334هر کجا از خط سبز تو سخن می خیزدموی از سبزه بر اندام چمن می خیزد
Miscellaneous poem 336نکشم ناز بتی را که جفاجو نبودبه چه کار آیدم آن گل که در او بو نبود؟
Miscellaneous poem 338رام عاشق نشدن، کام زلیخا دادنهمه از یوسف بازاری ما می آید
Miscellaneous poem 340خون به جوشم ز خط غالیهگون میآیداین بهاری است کز او بوی جنون میآید
Ghazal 339اگرچه نیست غیر از کوه غم فریادرس ما راهمان خرج فغان و ناله می گردد نفس ما را
Miscellaneous poem 341مگر از ناله بلبل دل ما بگشایدورنه پیداست چه از باد صبا بگشاید
Ghazal 342خدایا درپذیر این نعره مستانه ما رامکن نومید از حسن قبول افسانه ما را
Ghazal 345دهن بستن ز آفتها نگهبان است دلها رالب خاموش دیوار گلستان است دلها را
Ghazal 348که دارد این چنین سرگشته و بی تاب دریا را؟که نعلی هست در آتش ز هر گرداب دریا را
Ghazal 352اگر از اهل ایمانی مهیا باش آفت راکه دندان می گزد پیوسته انگشت شهادت را
Miscellaneous poem 358دل رمیده به این خاکدان نمی سازدبه هیچ وجه شرر با دخان نمی سازد
Miscellaneous poem 365سحر که پرده ز رخ گلرخان براندازند( ) زلزله در ملک خاور اندازند
Miscellaneous poem 367دلاوران که صف کارزار می شکنندبه خون گرم من اول خمار می شکنند
Miscellaneous poem 368ترا که چتر زراندود آفتاب بودهلال عید به اندازه رکاب بود
Ghazal 369ز آه سرد پروا نیست عشاق بلاکش راکند بر دود صبر آن کس که می افروزد آتش را
Ghazal 370بلند آوازه سازد شور عاشق عشق سرکش رابه فریاد آورد مشتی نمک دریای آتش را
Miscellaneous poem 376سرزلف سخن آن روز به دستم دادندکه به هر مو چو سر زلف شکستم دادند
Miscellaneous poem 377نی اگر از دل پررخنه صدایی نزندراه عشاق ترا هیچ نوایی نزند
Miscellaneous poem 378دل چو آرایش مژگان تر خویش کندداغ را آینه دار جگر خویش کند
Miscellaneous poem 383عاشقانی که دل از گریه سبکبار کنندشکوه خود چه ضرورست که اظهار کنند؟
Miscellaneous poem 385داغ سودای ترا بر دل بی کینه نهندگوهری را که عزیزست به گنجینه نهند
Miscellaneous poem 386دل به خال تو عبث چشم طمع دوخته بودمشک این نافه سراسر جگر سوخته بود
Miscellaneous poem 391دم گرچه پیش آینه عالم نمیزندآیینه پیش عارض او دم نمیزند
Ghazal 391به دنیا ساختم مشغول چشم روشن دل رابه این یک مشت گل مسدود کردم روزن دل را
Ghazal 392درین گلشن نباشد نعل در آتش چسان گل را؟که دارد یاد، هر خاری در او صد کاروان گل را
Miscellaneous poem 396در خشت خم به چشم حقارت نظر مکنخورشید ساغر از لب این بام شد بلند