Mahmoud Shabestari · Masnavi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
به جان تعظیم امر حق به جا آربدل بر خلق شفقت نیز میدار
Gulshan-i Raz, chapter 29کدامین نقطه را نطق است «اناالحقّ»چه گویی هرزهای بود آن مُزَبّق؟
Gulshan-i Raz, chapter 30«اناالحقّ» کشف اسرار است مطلقجز از حق کیست تا گوید «اناالحقّ»
Kanz al-Haqa'iq, chapter 35دلیل است ای اخی بر حشر و نشرتچنان کت نشر باشد هست حشرت
Gulshan-i Raz, chapter 40شنیدم من که اندر ماهِ نیسانصدف بالا رود از قعرِ عمّان
Gulshan-i Raz, chapter 43چه جزو است آنکه او از کلّ فزون است؟طریق جستن آن جزو چون است؟
Gulshan-i Raz, chapter 46ز تو هر فعل که اوّل گشت صادربدان گردی به باری چند قادر
Gulshan-i Raz, chapter 47قدیم و مُحْدَث از هم چون جدا شدکه این عالم شد، آن دیگر خدا شد
Gulshan-i Raz, chapter 50هر آن چیزی که در عالم عیان استچو عکسی ز آفتاب آن جهان است
Gulshan-i Raz, chapter 52حدیث زلف جانان بس دراز استچه میپرسی از او کان جای راز است
Səadətnamə, 52منشأ اعتزال شد جهنیآنکه میداشت شبهۀ وثنی
Gulshan-i Raz, chapter 53رخ اینجا مظهر حسن خدایی استمراد از خط جناب کبریایی است
Gulshan-i Raz, chapter 56شراب و شمع و شاهد عین معنی استکه در هر صورتی او را تجلی است
Gulshan-i Raz, chapter 57خراباتی شدن از خود رهایی استخودی کفر است ور خود پارسایی است
Gulshan-i Raz, chapter 61ز ترسایی غرض تجرید دیدمخلاص از ربقهٔ تقلید دیدم
Gulshan-i Raz, chapter 62بود محبوس طفل شیرخوارهبه نزد مادر اندر گاهواره
Səadətnamə, 89نیست مفهوم هیچ یک موقوفبر کسی جز حقیقت موصوف
Səadətnamə, 103در جهانی که خالی از ستم استسبب فعل و غایتش بهم است
Səadətnamə, 118کودکی دید عکس خود در آبزان بترسید و بانگ زد کای باب
Gulshan-i Raz, chapter 1به نام آن که جان را فکرت آموختچراغ دل به نور جان برافروخت
Kanz al-Haqa'iq, chapter 2چه فرقست ای پسر از جسم تا جانچنان دان فرق از اسلام و ایمان
Kanz al-Haqa'iq, chapter 3چه نیکو گفت آن پیر سخندانبدان عامی سرگردان و حیران
Gulshan-i Raz, chapter 4مرا گفتی بگو چِبْوَد تفکّرکز این معنی بماندم در تحیّر
Kanz al-Haqa'iq, chapter 9ز خشم و شهوت و از حرص و کینهتهی کن ای پسر امروز سینه
Kanz al-Haqa'iq, chapter 10هر آن امری که فرمودت به جای آربه کعبه روی خود سوی خدا آر
Gulshan-i Raz, chapter 24که شد بر سرِّ وحدت واقف آخرشناسای چه آمد عارف آخر
Kanz al-Haqa'iq, chapter 24اگر تو خوی خوش داری به هر کاراز آن خویت بهشت آید پدیدار
Gulshan-i Raz, chapter 28ندارد باورت اکمه ز الوانوگر صد سال گویی نقل و برهان
Kanz al-Haqa'iq, chapter 29خوشا وقت کسان عهد مهدیخوشا آن کودکان مهد مهدی
Gulshan-i Raz, chapter 31من و ما و تو و او هست یک چیزکه در وحدت نباشد هیچ تمییز