Mohammad-Hossein Shahriar · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نوشتم این غزل نغز با سواد دو دیدهکه بلکه رام غزل گردی ای غزال رمیده
Ghazal 121کار گل زار شود گر تو به گلزار آیینرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی
Ghazal 129الا ای نوگل رعنا که رشک شاخ شمشادینگارین نخل موزونی همایون سرو آزادی
Ghazal 130شبی را با من ای ماه سحرخیزان سحر کردیسحر چون آفتاب از آشیان من سفر کردی
Ghazal 140دستی که گاه خنده به آن خال میبریای شوخ سنگدل دلم از حال میبری
Ghazal 148خلوتم چراغان کن ای چراغ روحانیای ز چشمه نوشت چشم و دل چراغانی
Ghazal 150ریختم با نوجوانی باز طرح زندگانیتا مگر پیرانه سر از سر بگیرم نوجوانی
Ghazal 151بار دیگر گر فرود آرد سری با ما جوانیداستانها دارم از بیداد پیری با جوانی
Ghazal 153ای غنچه خندان چرا خون در دل ما میکنیخاری به خود میبندی و ما را ز سر وا میکنی
Ghazal 154امشب ای ماه به درد دل من تسکینیآخر ای ماه تو همدرد من مسکینی
Ghazal 157تا چند کنیم از تو قناعت به نگاهییک عمر قناعت نتوان کرد الهی
Ghazal 160چند بارد غم دنیا به تن تنهاییوای بر من تن تنها و غم دنیایی
Ghazal 26کاروان آمد و دلخواه به همراهش نیستبا دل این قصه نگویم که به دلخواهش نیست
Ghazal 136فریب رهزن دیو و پری تو چون نخوریکه راه آدم و حوا زده است دیو و پری