Mohammad-Hossein Shahriar
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
شبها به کنج خلوتم آواز میدهندکای خفته گنج خلوتیان باز میدهند
Ghazal 61یاد آن که جز به روی منش دیده وا نبودوان سست عهد جز سری از ما سوا نبود
Ghazal 62اشکش چکید و دیگرش آن آبرو نبوداز آب رفته هیچ نشانی به جو نبود
Ghazal 75دامن مکش به ناز که هجران کشیدهامنازم بکش که ناز رقیبان کشیدهام
Ghazal 79چو بستی در به روی من، به کوی صبر رو کردمچو درمانم نبخشیدی، به دردِ خویش خو کردم
Ghazal 80ماهم آمد به در خانه و در خانه نبودمخانه گوئی به سرم ریخت چو این قصه شنودم
Ghazal 84دل شبست و به شمران سراغ باغ تو گیرمگه از زمین و گه از آسمان سراغ تو گیرم
Ghazal 85در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشمعاشق نمیشوی که ببینی چه میکشم
Ghazal 90از همه سوی جهان جلوه او میبینمجلوه اوست جهان کز همه سو میبینم
Ghazal 91چه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار ندیمخون کند خاطر من خاطره عهد قدیم
Ghazal 94امشب از دولت می دفع ملالی کردیماین هم از عمر شبی بود که حالی کردیم
Ghazal 102نیما غم دل گو که غریبانه بگرییمسر پیش هم آریم و دو دیوانه بگرییم
Ghazal 105خلوتی داریم و حالی با خیال خویشتنگر گذاردمان فلک حالی به حال خویشتن
Ghazal 108ای کعبه دری باز به روی دل ما کنوی قبله دل و دیدهٔ ما قبلهنما کن
Ghazal 109ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کنزلف تو روز روشن مردم سیاه کن
Ghazal 112کس نیست در این گوشه فراموشتر از منوز گوشهنشینان تو خاموشتر از من
Ghazal 115باز شد روزنی از گلشن شیراز به منمیکشد نرگس و نارنج سری باز به من
Ghazal 121کار گل زار شود گر تو به گلزار آیینرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی
Ghazal 122ای ماه شب دریا ای چشمه زیبایییک چشمه و صد دریا فری و فریبایی
Ghazal 128هردم چو توپ میزندم پشت پای وایکس پیش پای طفل نیفتد که وای وای
Ghazal 129الا ای نوگل رعنا که رشک شاخ شمشادینگارین نخل موزونی همایون سرو آزادی
Ghazal 130شبی را با من ای ماه سحرخیزان سحر کردیسحر چون آفتاب از آشیان من سفر کردی
Ghazal 132نالم از دست تو ای ناله که تاثیر نکردیگرچه او کرد دل از سنگ تو تقصیر نکردی
Ghazal 135آن کبوتر ز لب بام وفا شد سفریماهم از کارگه دیده نهان شد چو پری
Ghazal 137زلف او برده قرار خاطر از من یادگاریمن هم از آن زلف دارم یادگاری بیقراری
Ghazal 140دستی که گاه خنده به آن خال میبریای شوخ سنگدل دلم از حال میبری
Ghazal 143در دیاری که در او نیست کسی یار کسیکاش یارب که نیفتد به کسی کار کسی
Ghazal 144رفتی و در دل هنوزم حسرت دیدار باقیحسرت عهد و وداعم با دل و دلدار باقی
Ghazal 148خلوتم چراغان کن ای چراغ روحانیای ز چشمه نوشت چشم و دل چراغانی
Ghazal 151بار دیگر گر فرود آرد سری با ما جوانیداستانها دارم از بیداد پیری با جوانی