Khaqani Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گردون قفسی است سبز پُر چشمه چو داممرغان همه زین قفس پریدند مدام
Rubai 249گفتی بروم، مرو به غم منشانمتا دست به جان درنکند هجرانم
Rubai 252خاقانی را که هست سلطان سخنصد لعل فزون نهاد در کان سخن
Rubai 260دل خون شد و آتش زده دارم ز درونپیش آر میی چو خون که هست آتشگون
Rubai 271پیداست که سودای تو دارم ز نهانصفرا مکن این آتش سودا بنشان
Rubai 275خاقانی اگرچه دارد از درد نهانجان خسته و دیده غرقه و دل بریان
Rubai 281خود را به سفر بیازمودم بیتوجان کاستم و عنا فزودم بیتو
Rubai 288کو عمر؟ که دادِ عیش بستانم از اوکو وصل؟ که دردِ هجر بنشانم از او
Rubai 303ای از پری و ماه نکوتر صد رهدیوانهٔ تو پری و گمراه تو مه
Rubai 311چون مرغ دلت پرید ناگه تو کهای؟چون اسب تو سم فکند در ره تو کهای؟
Rubai 314یک نیمه ز عمر شد به هر تیماریتا داد فلک به آخرم دلداری
Rubai 330من بودم و آن نگار روحانی رویافکنده در آن دو زلف چوگانی گوی
Rubai 341امروز به خشک جان تو مهمان منیجان پیش کشم چرا که جانان منی
Rubai 343روزی که سر زلف چو چوگان داریآسیمه دلم چو گوی میدان داری
Rubai 348در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی
Qit'a 12من که خاقانیَم آزاددلمکه خرد قائدِ رای است مرا
Qit'a 27دروغ است آنکه گوید این که در سنگفروغ خور عقیق اندر یمن ساخت
Qit'a 44مشو خاقانیا مغرور دولتکه دولت سایهٔ ناپایدار است
Qit'a 45گرچه خاقانی از اصحاب فروتر بنشستنتوان گفت که در صدر تو او کمقدر است
Qit'a 47هم چنین فرد باش خاقانیکآفتاب این چنین دل افروز است
Qit'a 62مرد مسافر حدیث خانه کو گویدزان غرضش زن بود که بانوی خانه است
Qit'a 65گنج دانش توراست خاقانیکار نادان به آب و رنگ چراست؟
Qit'a 90خاقانیا جوانی و امن و کفاف هستبالای این سه چیز در افزای کس نیافت
Qit'a 94از پی شهوتی چه کاهی عمرعمر کاه تو هر زمانی چرخ
Qit'a 105چون زمان، عهد سنائی درنوشتآسمان چون من سخن گستر بزاد
Qit'a 109دل در طلبت چو بند گرددترسم که سخن بلند گردد
Qit'a 120جفاست از تو جواب سؤال خاقانیسؤال را ز تو تا کی جواب باشد سرد
Qit'a 125شاخ دولت به نزد خاقانیمیوه افشاندنش نمیارزد
Qit'a 128ولینعمتم کیست خاقان اعظمکز انعام حق دعاگو شناسد
Qit'a 159هر که در قوم بزرگ است امامش خوانندهر که دل صید کند صاحب دامش خوانند