Khaqani Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای گشته به نور معرفت ناظر خویشآشفته مکن به معصیت خاطر خویش
Rubai 198از صحبت همدمان این دور خلافگویم سخنی اگر نگیری به گزاف
Rubai 228سروی است سیاه چرده آن ماه تمامبر آب دو عارضش خطی آتش فام
Rubai 233بیآنکه بدی به جای آن مه کردمیا هیچ گنه نعوذبالله کردم
Rubai 238از حلقهٔ زلف تو سر افکندهترموز جرعهٔ جام پراکندهترم
Rubai 250ای سلسلهٔ زلف تو یکسر جنباندیوانه شدم سلسله کمتر جنبان
Rubai 254بیداد براین تنگدل آخر بس کنای ظالمِ ده رنگ دل آخر بس کن
Rubai 263شد باغ ز شمع گل رعنا روشنوز مشعل لاله گشت صحرا روشن
Rubai 300یاران جهان را همه از که تا مهدیدیم به تحقیق در این دیه از ده
Rubai 316ای یافته از فضل خدا تمکینیگاهی که شود دچار با مسکینی
Rubai 328گر یک دو نفس بدزدم اندر ماهیتا داد دلی بخواهم از دلخواهی
Qit'a 41گر نشستی ورای خاقانینه ورا عیب و نه تو را هنر است
Qit'a 52تا به غربت فتاد خاقانییکدری خانهایش زندان است
Qit'a 53دارِ عزلت گزید خاقانیکه به از دارِ ملکِ خاقان است
Qit'a 81ده دهی باشد زر سخنم گرچه مراچون نجیبان دگر جامه به زر معلم نیست
Qit'a 89امن جستی مجوی خاقانیکاین مراد از جهان نخواهی یافت
Qit'a 93چو خاک سیه را دهی آب روشنبه سالی گلی بردهد بوستانت
Qit'a 97میر کشور گشای رکن الدینکه درش دیو را شهاب کند
Qit'a 99از زمانه منال خاقانیگرچه در غربتت منال نماند
Qit'a 111خاقانی اگرچه راستپیوندیپیوندِ تو کژنهاد نپسندد
Qit'a 171خاک بر سر پاش خاقانی و در خون خسب از آنکزیر خاک است آنکه از خاکت به مردم کرده بود
Qit'a 242آرزو بود نعمتم لیکناز خسانِ زَمَن نپذرفتم
Qit'a 243پسر داشتم چون بلند آفتابیز ناگه به تاری مغاکش سپردم
Qit'a 255من این دو لفظ مثل سازم از کلام عوامبه قوت آنکه ز هر شوخ چشمم آید خشم
Qit'a 276هر که را من به مهر خواندم دوستچون دگر کس شناخت شد دشمن
Qit'a 283یارب ز حال محنت خاقانی آگهیدر حال او به عین عنایت نگاه کن
Qit'a 294خوان خسرو فلک مثال و در اوآفتابی است ده هلال بر او
Qit'a 297زری که نقد جوانی است گم شد از کف عمردر این سراچهٔ خاکی که دل خرابم ازو
Qit'a 312پسر، خاندان را بود خانهدارچو جان پدر شد به دیگر سرای
Qit'a 318کوهکن در عشق شیرین غیرتی گر داشتینقش شیرین را به چشم دیگران نگذاشتی