Rubai 239

چون سایه اگر باز به کنجی تازمهمسایهٔ من سایه نبیند بازم

Khaqani Shirvani1 min
Rubai 253

خاقانی اگر ز خود نهی گام برونمهره‌ات شود از ششدر ایام برون

Khaqani Shirvani1 min
Rubai 268

خاقانی از اول که دمی داشت فزونمی‌بود درون پرده چون پرده درون

Khaqani Shirvani1 min
Rubai 273

گر خاک ز من به اشک خون پالودننالید، منال کو گه آسودن

Khaqani Shirvani1 min
Rubai 276

امروز به حالی است ز سودا دل منترسم نکشد بی‌تو به فردا دل من

Khaqani Shirvani1 min
Rubai 277

خاقانی را غم نو و درد کُهُنآورد بدین یک نفس و نیم سُخُن

Khaqani Shirvani1 min
Rubai 296

ای کرده ز نور رای تو دریوزهاز قرص منیر رای تو هر روزه

Khaqani Shirvani1 min
Rubai 298

خواهی که شود دل تو چون آئینهده چیز برون کن از میان سینه

Khaqani Shirvani1 min
Rubai 299

خاقانی را بی‌قلم کاتب شاهانگِشت شد انگُشت و قلم ز آتش آه

Khaqani Shirvani1 min
Rubai 336

هر نیمه شبم تبم مرتب بینیناخن چو فلک، عرق چو کوکب بینی

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 21

بشنو ای پیر پند خاقانیخاک توست این جوان علم طلب

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 22

سیزده جنس نهاده است نبیکه همه مسخ شدند و همه هست

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 24

خوش سواری است عمر خاقانیصیدگه دهر و بارگیر اوقات

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 31

خاقانیا ز دل‌سبکی سرگران مباشکاو هرکه زادهٔ سخن توست، خصم توست

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 32

خاقانیا چه مژده دهی کز سواد ملکیک باره فتنهٔ دو هوائی فرو نشست

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 43

ایا نظام ممالک قوام روی زمینتو آفتابی و صدر تو آسمان‌وار است

Khaqani Shirvani4 min
Qit'a 57

آب حیوان مجوی خاقانیکه منوچهر خضر خو مرده است

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 69

کسرای عهد بین که در ایوان نو نشستخورشید در نطاق شبستان نو نشست

Khaqani Shirvani2 min
Qit'a 74

سلام من که رساند به پهلوان جهانجز آفتاب که چون من درم خریدهٔ اوست

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 85

دوستی داشتم به ری که به حسنرخ او خط نغز دلبر داشت

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 107

از افق ملکت ار ستاره فرو شدطلعت شمس ابد سوار بماناد

Khaqani Shirvani2 min
Qit'a 114

خاقانی را مپرس کز غمایام چگونه می‌گذارد

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 119

خاقانیا به سوک خراسان سیاه پوشکه اصحاب فقه گرد سوادش سپاه برد

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 127

آه و دردا که شبیخون اجلدر زد آتش به شبستان اسد

Khaqani Shirvani3 min
Qit'a 131

فتنه تا اندکی بود صعب استسهلش انگار تا فراوان شد

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 133

سپهر مکارم صفی کز صفاتشکدورت نصیب روان عدو شد

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 144

خدای داند معنی میان نطفه نهادنبه دست مرد جز این نیست کآب نطفه براند

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 152

ای که هر دم ز تبت خلقتصد شتر بار مشک در سفرند

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 154

همه هم شهریان خاقانیبا وی از کبر درنیامیزند

Khaqani Shirvani1 min
Qit'a 172

رفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهاندرهای آسمان معانی گشوده بود

Khaqani Shirvani1 min