Khaqani Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چون سایه اگر باز به کنجی تازمهمسایهٔ من سایه نبیند بازم
Rubai 253خاقانی اگر ز خود نهی گام برونمهرهات شود از ششدر ایام برون
Rubai 268خاقانی از اول که دمی داشت فزونمیبود درون پرده چون پرده درون
Rubai 273گر خاک ز من به اشک خون پالودننالید، منال کو گه آسودن
Rubai 276امروز به حالی است ز سودا دل منترسم نکشد بیتو به فردا دل من
Rubai 277خاقانی را غم نو و درد کُهُنآورد بدین یک نفس و نیم سُخُن
Rubai 296ای کرده ز نور رای تو دریوزهاز قرص منیر رای تو هر روزه
Rubai 298خواهی که شود دل تو چون آئینهده چیز برون کن از میان سینه
Rubai 299خاقانی را بیقلم کاتب شاهانگِشت شد انگُشت و قلم ز آتش آه
Rubai 336هر نیمه شبم تبم مرتب بینیناخن چو فلک، عرق چو کوکب بینی
Qit'a 21بشنو ای پیر پند خاقانیخاک توست این جوان علم طلب
Qit'a 22سیزده جنس نهاده است نبیکه همه مسخ شدند و همه هست
Qit'a 24خوش سواری است عمر خاقانیصیدگه دهر و بارگیر اوقات
Qit'a 31خاقانیا ز دلسبکی سرگران مباشکاو هرکه زادهٔ سخن توست، خصم توست
Qit'a 32خاقانیا چه مژده دهی کز سواد ملکیک باره فتنهٔ دو هوائی فرو نشست
Qit'a 43ایا نظام ممالک قوام روی زمینتو آفتابی و صدر تو آسمانوار است
Qit'a 57آب حیوان مجوی خاقانیکه منوچهر خضر خو مرده است
Qit'a 69کسرای عهد بین که در ایوان نو نشستخورشید در نطاق شبستان نو نشست
Qit'a 74سلام من که رساند به پهلوان جهانجز آفتاب که چون من درم خریدهٔ اوست
Qit'a 85دوستی داشتم به ری که به حسنرخ او خط نغز دلبر داشت
Qit'a 107از افق ملکت ار ستاره فرو شدطلعت شمس ابد سوار بماناد
Qit'a 114خاقانی را مپرس کز غمایام چگونه میگذارد
Qit'a 119خاقانیا به سوک خراسان سیاه پوشکه اصحاب فقه گرد سوادش سپاه برد
Qit'a 127آه و دردا که شبیخون اجلدر زد آتش به شبستان اسد
Qit'a 131فتنه تا اندکی بود صعب استسهلش انگار تا فراوان شد
Qit'a 133سپهر مکارم صفی کز صفاتشکدورت نصیب روان عدو شد
Qit'a 144خدای داند معنی میان نطفه نهادنبه دست مرد جز این نیست کآب نطفه براند
Qit'a 152ای که هر دم ز تبت خلقتصد شتر بار مشک در سفرند
Qit'a 154همه هم شهریان خاقانیبا وی از کبر درنیامیزند
Qit'a 172رفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهاندرهای آسمان معانی گشوده بود