Khaqani Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
زیان تو در سود دانستن استتوان تو در ناتوانستن است
Qit'a 191نیست در ایام چیزی از وفا نایافتترکیمیا شد اهل، بل کز کیمیا نایافتتر
Qit'a 279یک روز بپرسید منوچهر ز سالارکهاندر همه عالم چه به ای سام نریمان
Ghazal 13سر به عدم درنه و یاران طلببوی وفا خواهی ازیشان طلب
Ghazal 62گر هیچ شبی وصل دلارام توان یافتبا کام جهان هم ز جهان کام توان یافت
Ghazal 65عشق تو قضای آسمانی استوصل تو بقای جاودانی است
Ghazal 70خه که دگرباره دل، درد تو در برگرفتباز به پیرانهسر، عشق تو از سر گرفت
Ghazal 338چه کردهام که مرا پایمال غم کردیچه اوفتاد که دست جفا برآوردی
Qasida 28طبع کافی که عسکر هنر استچون نی عسکری همه شکر است
Rubai 4ای دوست غم تو سر به سر سوخت مراچون شمع به بزم درد افروخت مرا
Rubai 13بختی دارم چو چشم خسرو همه خوابچشمی دارم چو لعل شیرین همه آب
Rubai 25ای گوهر گمبوده کجا جوئیمتپای آبله در کوی بلا جوئیمت
Rubai 63تشویر بتان از رخ رخشان تو خاستتسکین روان از لب خندان تو خاست
Rubai 76خاقانی! اگرچه عقل دست خَوش توستهممحرم عشق باش، کهاندُهکشِ توست
Rubai 84خاقانی از آن شاه بتان طمع گسستدر کار شکستهای چو خود دل دربست
Rubai 93خاقانی اساس عمر غم خواهد بودمهر و ستم فلک به هم خواهد بود
Rubai 189خاقانی اگر نه خس نهادی خوش باشگام از سر کام درنهادی خوش باش
Rubai 217از عشق تو کشتهٔ شمشیر شومبیدردم اگر ز خواهشت سیر شوم
Rubai 287تب کرد اثر در رخ و در غبغب تومه زرد شد اندر شکن عقرب تو
Rubai 302در تیرگی حال من روشن بهمی دوست به هر حال و خرد دشمن به
Qit'a 37چار چیز است خوش آمد دل خاقانی راگر کریمی و معاشر مده این چار ز دست
Qit'a 73خاقانیا چو آب رخت رفت در سالمستان نوال کس که وبال آشنای اوست
Qit'a 112سپید کار سیه دل سپهر سبز نمایکبود سینه و سرخ اشک و زرد رویم کرد
Qit'a 113مبر ای خواجه آب خاقانیکه زوال آب عمر تو ببرد
Qit'a 141گر به شروانم اهل دل میمانددر ضمیرم سفر نمیآمد
Qit'a 156خاقانیا ز نان طلبی آب رخ مریزکان حرص کآب رخ برد آهنگ جان کند
Qit'a 173ز رهنمون بدی نیک ترس خاقانیکه رهنمون چو بد آید رهت نمونه شود
Qit'a 257منم که یک رگ جانم هزار بازوی خون رانداز آنکه دست حوادث زده است بر دل ریشم
Qit'a 352خاقانیا فرو خوان اسرار آفرینشاز نقش هر جمادی کو را روان نبینی
Ghazal 1ای آتشِ سودایِ تو خون کرده جگرهابر باد شده، در سرِ سودایِ تو، سرها