Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
به کوی عشق تو جان در میان راه نهمکلاه بنهم و سر بر سر کلاه نهم
Ghazal 232ای قوم الغیاث که کار اوفتادهامیاری دهید کز دل یار اوفتادهام
Ghazal 233یک نظر دوش از شکنج زلف او دزدیدهامزیر هر تار شکنجی صد جهان جان دیدهام
Ghazal 235زنگ دل از آب روی شستیموز درد هوا سبوی شستیم
Ghazal 243گفتم به ری مراد دل آسان برآورمز آنجا سفر به خاک خراسان برآورم
Ghazal 247ما پیشکش تو جان فرستیمور دست رسد جهان فرستیم
Ghazal 252امروز دو هفته است که روی تو ندیدمو آن ماه دو هفت از خم موی تو ندیدم
Ghazal 253طبع تو دمساز نیست چاره چه سازمکین تو کمتر نگشت مهر چه بازم
Ghazal 261نیم شب پی گم کنان در کوی جانان آمدمهمچو جان بیسایه و چون سایه بیجان آمدم
Ghazal 263ما دل به دست مهر تو زان باز دادهایمکهاندر طریق عشق تو گرم اوفتادهایم
Ghazal 267ز باغت بجز بوی و رنگی نبینمخود آن بوی را هم درنگی نبینم
Ghazal 268ز باغ عافیت بوئی ندارمکه دل گم گشت و دلجویی ندارم
Ghazal 272دلا رازت برون نتوان نهادنقدم در موج خون نتوان نهادن
Ghazal 284ای باد بوی یوسف دلها به ما رسانیک نوبر از نهال دل ما به ما رسان
Ghazal 288تا مرا سودای تو خالی نگرداند ز منبا تو ننشینم به کام خویشتن بیخویشتن
Ghazal 296شد آبروی عاشقان از خوی آتشناک توبنشین و بنشان باد خویش ای جان عاشق خاک تو
Ghazal 297گرچه جانی از نظر پنهان مشورحم کن در خون جان ای جان مشو
Ghazal 300در عشق داستانم و بر تو به نیم جوبازیچهٔ جهانم و بر تو به نیم جو
Ghazal 301بستهٔ زلف اوست دل، ای دل از آن کیست اوخستهٔ چشم اوست جان، مرهم جان کیست او
Ghazal 323خاکِ بَغداد، در آبِ بَصَرَم بایستیچشمهٔ دجلِه میانِ جگرَم بایستی
Ghazal 330زرهِ زلف بر قبا شکنیآه در جان آشنا شکنی
Ghazal 335گلی از باغ وفا آمدهایخود خس و خار نما آمدهای
Ghazal 337تا حلقههای زلف به هم برشکستهایبس توبههای ما که به هم درشکستهای
Ghazal 344گر زیر زلفبند او باد صبا جا یافتیصد یوسف گم گشته را در هر خمی وایافتی
Ghazal 357بانگ آمد از قِنینه کهآباد بر خرابیدریاب کار عشرت گر مرد کار آبی
Ghazal 358دلم که مرغ تو آمد به دام باز گرفتینه خاک تو شدم از من چه گام باز گرفتی
Ghazal 363زین نیم جان که دارم جانان چه خواست گوئیکرد آنچه خواست با دل از جان چه خواست گوئی
Ghazal 365هرگز بود به شوخی چشم تو عبهری؟یا راستتر ز قد تو باشد صنوبری؟
Ghazal 366گر قصد جان نداری، خونم چرا خوریانصاف ده که کار ز انصاف میبری
Ghazal 367خطی بر سوسن از عنبر کشیدیسر خورشید در چنبر کشیدی