Bir cəfakeş aşiqəm, ey yar, səndən dönməzəm,Xəncər ilə yürəgimi yar, səndən dönməzəm.

Ey sənəm, eşqin yolunda qamətintək doğruyam,Çəksələr Mənsurləyin bər-dar, səndən dönməzəm.

Müshəfi-hüsnün həqiçün, ey dilaramım mənim,Anca kim, bu təndə canım var, səndən dönməzəm.

Gər Zəkəryatək məni başdan ayağa yaralar,Başıma ərrə qoya nəccar, səndən dönməzəm.

Leyliyi-şeyda idim seydinə düşdüm, ey nigar,Yanaram Məcnun kimi mən zar, səndən dönməzəm.

Rindi-rüsvayəm, başımda vardır sevdayi-eşq,Namü nəngi qoymuşam, həm ar, səndən dönməzəm.

Hüsnünə mən aşiqəm, ey dilbər, əgər sən manaQılasan min gəz cəfa, dildar, səndən dönməzəm.

Kə’bədə istər idim, bütxanədə buldum səni,Bağladım uş belimə zünnar, səndən dönməzəm.

Möhnətindən, ey pəri, haşa ki, mən üz döndərəm,Yanaram pərvanətək bər-nar, səndən dönməzəm.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Hər rəqibin gündə min gəz tə’nəsin nuş eylərəm,Mən Nəsimi, sən pəri, zinhar səndən dönməzəm.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love