Ey diriğa kim, cahanda yarü həmdəm kəmdürür,Xubların cövründən özgə kim mənə həmdəmdürür?

Ey günəş üzlü həbibim, şad qılğıl sən məniKim, fərağından bu canü dil qəriği-qəmdürür.

Gər inanmazsan ki, qəmzən yıxdı könlüm şəhrini,Bəs bu fəryadım nədəndir, didə qandan nəmdürür?

Və’deyi qoy, ey könül, gəl bu dəmi xoş görəlim,Dün ki, keçdi, danla qaib, bəs bu dəm xoş dəmdürür.

Gər desəm vardır cahanda, sənsən, ey könlüm alan,Dil sənindir, can sənindir, mən mənim bəs nəmdürür?

Zahidin mehrab içində zikrü taətdir işi,Aşiqin məhbub önündə çəngi zilü bəmdürür.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bir nəzər qılğıl Nəsimi halına, gör kim, necəSözləri fəryadü naliş, gözləri Zəmzəmdürür.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love