Şəha, könlüm pərişan oldu sənsiz,Cigərim dopdolu qan oldu sənsiz.

Yəqindir səndən ayrı, şahi-xuban,Bu könlüm təxti viran oldu sənsiz.

Kimə bənzərsən ey sən, mahpeykərKi, aləm bəndi-zindan oldu sənsiz.

Gözüm yaşı cahanı tutdu, ey can,Görən aydır ki, tufan oldu sənsiz.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Nəsimi quluna qıl çarə, dərmanKi, canlı gəldi, bican oldu sənsiz.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets