Qapımızın ağzındaƏvvəl ancaq ikiydi.Onlar da mənimkiydi.Dörd oldu sonra bir gün.Üç il keçdi sərasər,Gah axşam, gah da səhərHey açılıb örtüldüBizim doğma qapılar.Bir gün də altı olduHəmin ayaqqabılar.İkisi bər-bəzəkli,Dördü bəzəksiz oldu.Artdı ayaqqabılarSonra da səkkiz oldu.Keçir günlər, həftələr,Yaş üstünə gəlir yaş.Kiçik ayaqqabılarböyüyür yavaş-yavaş.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets