Görüş yeri
Sarası gözünə gələr həmişə,Hayıf, bircə dəfə evinə gəlməz.Məzahir Hüseynzadə
Ovçuyam, mənzilim ov dərəsidi,yola xəzəl düşür, iz itir, ay dost.Evim bu dünyanın lal dərəsidi, –səni çağırıram səs itir, ay dost.
Çiynimə qonmuşdu ağ göyərçinim,bir şahlıq taxtıydı hər çiynim, ay dost.Səni qaldıranda əyildi çiynim,sən uçdun, qalmadın, mən neylim, ay dost.
Evdə yox, evdəki yuxulardasan, –torpağa basdırdıq, yuxuya səni?!Gah xəstəxanada,gah yollardasanQoymuşam ağlaya-ağlaya səni.
Mənsiz kimsəsizsən, bircəsən orda,tale qəsd elədi canına, ay dost.Gedəydim, görəydim necəsən orda,nə yol var, nə iz var yanına, ay dost.
Qəribə yerişin, qədəmlərin var,harda gözləyirəm, gəlib tapırsan.Mübarək, nə yaxşı görüş yerin var, –ay itkin düşənim, ay sənə qurban.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/neriman-hesenzade-gorus-yeri
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Sizlərsiniz ey qövmi-Macar, bizlərə ixvanƏcdadımızın müştərəkən mənşəyi Turan.
Əvvəl AllahƏvvəl Allah – imdi qüvvətHind elinin saf ürəkli ərləri!
Qara qorxuEy Ağa İbrahim, aya dərdmənd,Yüz fitnə bilən, yüz əlli min fənd
Təcnisİki mələk xəttat xəttin yazanda,Adın müshəfdə yazmış Yasinə,