Həyat
Görüşəndə öpüşdülər,köyrəldilər,can dedilər.Amma sonranə bu, onun ölüsündən,nə o, bunun dirisindəntutdu xəbər.Bir-birinədost salamı göndərdilər.Salam çatdı, ya çatmadı,çıxdı yaddan.Yaşadılar və köçdülərbu dünyadan.Tanıyırdım mən onları,qınayırdım mən onları.Sonra gördüm,dünya özü dedi sirrəm.Eh, mən onu dərk etməyə tələsirəm...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/neriman-hesenzade-heyat
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Zirvəyə qalxıram dolama yolla,bu yol əziyyətdi, tamaşa deyil.
Ankarada Məmməd Əmin Rəsulzadənin məzarıDaş üstə yazı: “İnsanlara hürriyyət, millətlərə*istiqlal!”. Son nəfəsində o üç dəfə “Azərbaycan!”*
Qız qalası“Qız qalası” həqiqətdir,əfsanə yox!
Cəbhə bayatılarıOxuma, sarı bülbül,itirdim yarı bülbül.
Poems by other poets
Qocaldır insanı, qocaldır zaman;Ürəyin atəşi, közü qocalmır.
Nə vəhşi könlüm ol ahunigəhdən qeyrə ram olmazNə vəhşi könlüm ol ahunigəhdən qeyrə ram olmaz,Nə anın hicrinin nöqsan olan ayı tamam olmaz.
Milli nəğmələrEy bağı-vətəndə açılan tazə nihalan!Şamü səhər olmaq gərək ürfanə şitaban.
OlaydıBarilahi, bu dəhri-fənadaNə olurdu bir həvadarım olaydı.