دودی ز آهم ار بدرون نی اوفتدآتش بخشک و تر ز صدای وی اوفتد

از سر ربود هوش من آنچشم پرخمارتادیگر اتفاق افاقت کی اوفتد

آرد مذاق حکمت اشراق طبع میعکسی اگر زروت بجام می افتد

سلطان اگر بدولت وصلت رسد بخواباز چشمش افسر جم و تخم کی اوفتد

ترسم که جان بوصل نماند ز شوق اگرچشمم بروی قاصد فرخ پی اوفتد

گفتم که وعدۀ تو چه شد گفت کی کجاآری دوای درد کهن بر کی اوفتد

ترسم بهار گلشن روی تو سر شودزینطول ناز و وعدۀ ما بردی اوفتد

ابجذ به جنون سوی لیلی مکش مراایمن نیم که آتش من در حی اوفتد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نیر رو آبجو که جهان جز سراب نیستبیحاصل است کار که بر لاشی اوفتد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring