Etdi qəmin, nigarım, ömrüm boyu əziyyət,Çatmış səmayə ahım, bəsdir mənə bu zillət.

Dırnaqlarım töküldü bu sinəmi didməkdən,Ötdü bıçaq sümükdən, yoxdur canımda taqət.

Gizlətmək olmaz əsla sövdanı bu cahanda,Başqa cahana çatmış haqqında, bil ki, söhbət.

Könlüm sənin dalınca düşmüş yola nə vaxtdır,Heç karivan onunçun bir eyləməz hidayət.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Söz verdin ki: “Nizami, vəslim olar müyəssər”.Canan, tələs, gəl indi ta əldə var fürsət.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love