Qönçə kimi min dərdə könül doldu cəfandan,Ömr ötdü, xəbər yox niyə bəs əhdü vəfandan?

Sən dərdi, qəmi hey mənə vermək diləyirsən,Mənsə, ürəyi bəxş edirəm eşqinə, canan.

Xəstə gözümün çarəsini sordum ürəkdən,Göstərdi ayaq tozlarını dərdimə dərman.

Yüz köynəyi yırtdım ki, çatam vəslinə, dilbər,Bəlkə mənə köynək olasan, ey mahitaban!

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Sidq ilə sənə həmdü səna etdi Nizami,Bəs, sən yenə də qətlinə fərman yazacaqsan?

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love