دگر ره گفت «بعد از زندگانیبه یاد آرم حدیث این جهانی؟»

جوابش داد پیرِ دانش‌آموزکه «ای روشن‌چراغِ عالم‌افروز

تو آن نوری که پیش از صحبت ِ خاکولایت داشتی بر بام افلاک

ز تو گر باز پرسند آن نشان‌هانیاری هیچ حرفی یاد از آنها

چو روزی بگذری زین محنت‌آباداز آن ترسم کز این هم ناوری یاد

کسی کاو یاد نارد قصهٔ دوشتواند کردن امشب را فراموش‌»

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets