چهارم مرد موبد گفت کاین رازبه شخصی مانَد اندر حجله ناز

Dördüncü söylədi: sorsanız əgər,Bu, gəlin evində bir şəxsə bənzər.

عروسی در کنارش خوب چون ماهبدو در یافته دیوانگی راه

Qucağına alıb aytək gözəli,O bir gözəl qızdır, ancaq ki, dəli.

نه بتوان خاطر از خوبیش پرداختنه از دیوانگی با وی توان ساخت

Gözəlliyi qoymur ondan ayrıla,Dəlilik qoymur ki, qız gəlsin yola.

هم آخر چون شود دیوانگی چیرگریزد مرد از او چون آهو از شیر

Qızın dəliliyi şiddət edirkən,Ceyran kimi kişi qaçır o şirdən.

در این اندیشه لختی قصه راندندورق نادیده حرفی چند خواندند

Möbidlər danışıb söhbət etdilər,Görməmiş, bilməmiş qeybət etdilər.

چو می‌مردند می‌گفتند هیهاتکزین بازیچه دور افتاد شهمات

Öləndə dedilər: təəssüf olsun,Şahmatdan kənarmış bizim bu oyun.

ز مرده هر کسی افسانه راندنمرده راز مرده کس نداند

Bir əfsanə deyir ölümdən hər kəs,Ölməyən ölümün sirrini bilməz.

مگر پیغمبران کایشان امینندبه نامحرم نگویند آنچه بینند

Ancaq əmin olan böyük nəbilərHər kəsə deyərmi bu sirri məgər?"

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Death