Parisdə olan Əhməd şah İranın dəmir yol çəkmək istədiyi cavahirləri satıb eyşü işrət edir, qumara uduzur.

Şah babamtək gəzərəm aləmi, cövlan edərəm
Gündə qırx-əlli qadın vəslimə mehman edərəm.

Millət istərdi dəmir yol çəkələr məmləkətə
Satalar daş-qaşı, sərf eyləyələr bu cəhətə
Kəf gedib onlara mən, var-yoxu saldım səbətə,
Sataraq burdakı arvadlara ehsan edərəm
Gündə qırx-əlli fəqir övrəti mehman edərəm.

Çəkərəm burda dəmir yol nə qədər olsa yaşım,
Nə qədər var kafe-şantan yığışır daşu-qaşım,
O qədər siğə düşüb üstümə lap çaşdı başım
Olduğum mənzilimi burda Xorasan edərəm,
Gündə qırx-əlli qadın vəslimə mehman edərəm.

Bütün arvadlara sahib çıxaram, var hünərim,
Məni hər işdə müvəffəq çıxarır son səfərim,
Sinələrdə dolaşır doğrusu bu tac-sərim,
Harda yatsam oranı döndərib İran edərəm,
Orda qırx-əlli qadın vəslimə mehman edərəm.

Şef seçiblər məni var harda bir əxlaqı təmiz
Qumara saldıla şah həzrətini bihəmə çiz
Vətənimdən də gözəl zatımı bəsləllə əziz
Özümə mən buranı doğrusu Tehran edərəm
Gündə qırx-əlli qadın vəslimə mehman edərəm.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Satire