پسری با پدر به زاری گفتکه: مرا یار شو به همسر و جفت

گفت بابا: زنا کن و زن نهپند گیر از خلایق، از من نه

در زنا گر بگیردت عسسیبهلد، کاو گرفت چون تو بسی

زن بخواهی تو را رها نکند،ور تو بگذاریش چه‌‎ها نکند؟

از من و مادرت نگیری پندچند دیدی و نیز دیدم چند

آن رها کن که نان و هیمه نماندریش بابا ببین که: نیمه نماند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets