ای دل، بیا و در رخ آن حور می‌نگربفگن حجاب ظلمت و در نور می‌نگر

برخیز و از شراب غمش مست گرد و بازبنشین، در آن دو نرگس مخمور می‌نگر

یاری که دل ز دیدن او تازه می‌شودمستورگو مباش، مستور می‌نگر

بر خوان عشق حاجت دست دراز نیستکوته نظر مباش و به منشور می‌نگر

وقتی که انگبین وصالش کنند بخشخوی مگس مگیر و چو زنبور می‌نگر

تنگ شکر به سرد مزاجان بمان و تواز گوشه‌ای چو مردم محرور می‌نگر

همچون سگ حریص مکن قصد گردرانقصاب را ببین و به ساطور می‌نگر

علت حجاب می‌شود اندر میان خلقدست از طمع بدار و به فغفور می‌نگر

نزدیک بار اگر ندهندت مجال قرببنشین و همچو اوحدی از دور می‌نگر

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love