گر درد سر نباشدت، ای باد صبحدمروزی به دستگیری ما رنجه کن قدم

پیش آی و تازه کن به سر آهنگ آن سرابر خیز و بسته کن به دل احرام آن حرم

او را یکی ببین و چو بینی « و ان یکاد»بر خوان و چون بخوانی بر روی او بدم

گو: ای شکسته خاطر ما را به دست هجرگو: ای سپرده سینهٔ ما را به پای غم

ما را به پیش ناوک هجران مکن هدفما را میان لشکر خواری مکن علم

زر خواستی به عشوه و سر می‌نهیم نیزدل میبری به غارت و جان می‌دهیم هم

اینجا که خط تست بدان می‌نهیم سرو آنجاکه نام ماست بر آن می‌کشی قلم

آهیست در فراقت و پنجاه شعله نارچشمیست ز اشتیاقت و پنجاه کاسه نم

گاهی تنم چو رعد بنالد ز هجر پرگاهی دلم چو برق بسوزد ز وصل کم

بر بیدلی، که عهد تو دارد مگیر خشمبر عاشقی، که مهر تو ورزد، مکن ستم

پیش آر جوشنی، که ز پشتم گذشت تیربفرست مرهمی، که به جانم رسید الم

چون صید هر کسی شدی از بی‌کسان مگردچون رام دیگران شدی از اوحدی مرم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Separation