من چو همین حرف الف دیدهام
من چو همین حرف الف دیدهامحرف دگر زان نپسندیدهام
هر چه نه از پیش الف شد روانهمچو الف بر همه خندیدهام
هیچ ندارد الف عاشقانهیچ ندارم، که نترسیدهام
چون ز الف شد همه حرفی پدیدمن همه دیدم، چو الف دیدهام
چون بهم آمد الفی، راست شدهر نقطی کز همگان چیدهام
پیش الف بسکه فتادم چو باها شدم، از بسکه بغلتیدهام
ها چو شود راست چه باشد؟ الفگفته شد آن حرف که پوشیدهام
بوسه زدم پای الف را ولیدست خودم بود که بوسیدهام
من الف وصلم و جز نام وصلهر چه بگفتند بنشنیدهام
پر بنوشتند ولی یاد منهیچ نکردند و نرنجیدهام
زان خط و زان نقطه نشان کس ندادجز الف، از هر که بپرسیدهام
پای و سرم در حرکت گم که شدهم به سکونیست که ورزیدهام
چون الف از عشق بگشتم به سروز سر این عشق نگردیدهام
گر نه غلام الفم، همچو لامدر الف از بهر چه پیچیدهام؟
چون الف صدر نشین اوحدیستبیسخن او به چه ارزیدهام؟
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-472
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Aləm, səndən mən bir xəbər alayım,Cənnətin çırağı nə içindədir?
GördümNəmirli, Zəngəzur əhlin fəna işlər edən gördüm,Nə insan kəlməsin qanmış, nə bir düz yol gedən gördüm
Nəhalmı var?Məstanə gözlərin xumarlanubdur,Can almaqda gənə xəyalmı var?
Ərik ağacıAtamın əziz xatirəsinə*Hər cür ağac vardı bizim həyətdə,