ای پیک نامه بر، خبر او به ما رسانبویی ز کوی صدق به اهل صفا رسان

بیگانه را خبر مده از حال این سخنزان آشنا بیار و بدین آشنا رسان

جای حدیث او دل آشفتهٔ منستبشنو حدیثش و چو شنیدی به جا رسان

پوشیده نیست تندی و گفتار تلخ اورو هرچه بشنوی تو مپوشان و وارسان

یا روی او ز دور درآور به چشم منیا روی من به خاک در آن سرا رسان

زآن آفتاب رخ صفت پرتوی مگوییا چند ذره را ز زمین بر هوا رسان

ما را به آستانهٔ آن بت چو بار نیستخدمت گریم، بر در اومان دعا رسان

آه و فغان اوحدی امشب، تو ای رسولاز جبرئیل بگذر و پیش خدا رسان

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love